Psikiyatrist, şair ve yazar. 3 Haziran 1928,
İzmit doğumlu. Gölcük Saraylı İlkokulu, Kabataş Erkek Lisesi, İstanbul
Üniversitesi Tıp Fakültesi (1953) mezunu. Nöro-Psikiyatri ihtisasını İstanbul
Üniversitesi Çapa Psikiyatri ve Cerrahpaşa Nöroloji kliniklerinde tamamladı.
Ruh sağlığı uzmanı olarak İstanbul Emniyet Müdürlüğü ile İstanbul Millî Eğitim
Müdürlüğüne bağlı Rehberlik ve Araştırma Merkezinde, Sağlık Bakanlığı Üsküdar
Ruh Sağlığı Dispanserinde görev yaptı. Çalışmalarını 1959’dan itibaren,
psikolog olan eşi Suna Tanaltay’la birlikte özel muayenehanelerinde sürdürdü.
“Girer de Girer” başlıklı ilk şiiri 1 Ocak 1952’de Kaynak
dergisinde çıkmıştı. Yazı ve şiirlerini daha sonra Vatan, Milliyet, Kaynak,
Beş Sanat, İstanbul, Mavi, Özsu Edebiyat, Tıp ve Eğitim, Sanat Çevresi, Şiir
Ülkesi, Size, Ana adlı gazete ve dergilerde yayımladı. Eşiyle birlikte TRT,
Kanal 6, 9. Kanal ve HBB televizyonlarında söyleşilere katıldı. Türkiye
Yazarlar Sendikası, Edebiyatçılar Derneği, Türkiye Akıl Sağlığı Derneği,
Mersinli Şairler Derneği üyesidir.
ESERLERİ:
SÖYLEŞİ: Sanat Ustalarıyla... Bir Gün (1989),
Sanat Ustalarıyla Bir Yaşam (1994), Sanata Su Verenler (1999).
ŞİİR: Kuşlara Taş Atan Çocuk (1990),
Isırgan Tarlasındaki Gelincik (1992), Portakal Çiçeği Kokar Gözlerin (1995),
Tak Gözlerimi Gönlüne Nazar Boncuğun Olsun (1999).
KAYNAK: Ayhan İnal / Dr. Erdoğan Tanaltay’ın
Büyük Eseri (Sanat Çevresi, sayı: 137; Size dergisi, Şubat 1990), İbrahim
Minnetoğlu / Isırgan Tarlasındaki Çocuk (Size dergisi, Kasım 1992), Ferit Ragıp
Tuncer / Dr. Erdoğan Tanaltay (Size dergisi, sayı: 252, Ekim 1994), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli
Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Seni tanımamıştım henüz o zaman
On yaşındaydın, belki de on bir
Birden solmuştu gül yanakların
Bir esinti miydi seni ürperten
Can evinde bir yangın
Can evinde bir ateş
Gönül çiçeğimi solduran
Sonra tanıdım seni
Yeşilin maviye kavuştuğu yerde
İlk yasemini sana aldım
Seni gördüm güneşin batışında
Sümbül teber yüreğin
Sevmeyi öğretti bana
O gün, bugün
Portakal çiçeği kokar gözlerin
Üşüsen, ürpersen bir an
İçim titrer
O küçüğü özlerim
Gül yapraklarının ardından
(Portakal Çiçeği Kokar Gözlerin, 1995)