Şair ve yazar (D. 14 Mart 1876, Sivas - 23 Nisan 1942, Sivas). Mor Ali Baba’nın torunu ve Abdülkadir Gulâmî’nin oğludur. Sekiz yaşındayken dedesini, on bir yaşındayken babasını kaybetti. İyi bir öğrenim gördü. Küçük yaşta öğretmenliğe başladı. Amasya, Tokat, Mardin, Urfa, Şarkikaraağaç ve Sivas’ta otuz beş yıl öğretmenlik ve müdürlük görevlerinde bulundu. Erzurum Kongresine Sivas temsilcisi olarak katıldı. 1930 yılında kendi isteğiyle emekliye ayrıldı. Mirâciye, Mevlid, Ölüm Felsefesi, Cumhuriyet Neşîdeleri, Atatürk Sevgisi vb. eserleri basılmadı.
ESERLERİ:
Münâcât-ı Bedîa (1327 / 1909), El-İtidâl fî Muhabbetü’l-Âl (1330 / 1912), Şehâbü’l-Kudret fî Recmü’l-Fikret (1910).
KAYNAK: Alim Yıldız / Sivaslı Şairler Antolojisi (2003), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
