Şair ve yazar (D. 1871, Kesme / Divriği / Sivas – Ö. 26 Aralık 1939, Vasgert / Erzincan). Poyrazoğulları adıyla bilinen eski bir ailedendir. Öğrenimini küçük yaşta gittiği İstanbul’da Fatih Medreselerinde gördü. Bir vaaz sırasında kürsüden hürriyet lehine konuşması nedeniyle Harput’a sürgün edildi. Harput’a giderken yolda kaçıp Divriği’deki amcası Bekir Ağa’ya sığındı. Üç ay sonra tekrar İstanbul’a döndü. Yakalanarak doksan gün kadar hapis yattıktan sonra tekrar kaçtı. Divriği’ye geldi ve o sırada ölmüş olan amcasının hanımıyla evlendi. Tekrar gitti. İstanbul’da takip edildiğini anlayınca Erzincan’a giderek İdadi Mektebinde (lise) öğretmenliğe başladı. Kafkas ve Balkan Savaşı’na gönüllü olarak katıldı. Erzincan, Bayburt, Artvin ve Trabzon’da öğretmenlik yaptı. 1936’da emekliye ayrılarak Erzincan’ın Vasgert Köyü’ne yerleşti. 1939 büyük Erzincan depreminde yaşamını yitirdi. Arapça ve Farsçayı çok iyi derecede bilen Mikdat Poyraz’ın on biri manzum, on dördü mensur olmak üzere toplam yirmi beş eserinden beşi basılabildi.
ESERLERİ:
ŞİİR: Ozanlar (1935).
DİĞER ESERLERİ: Cevahir-ü Efkâr fi Keşfi’l-Esrar (1910), Feryad-ı Dehşetengiz der Hakk-ı Trablusgarp (1911), Şerefü’l-Mücahidin (1915), Tevhid-i Kainat (1915).
KAYNAK: İbrahim Aslanoğlu / Divriği Şairleri (1961), TDE Ansiklopedisi (c. VII, 1990), TBE Ansiklopedisi (c.2, 2001), Alim Yıldız / Sivaslı Şairler Antolojisi (2003), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Şair ve yazar (D. 1871, Kesme / Divriği / Sivas – Ö. 26 Aralık 1939, Vasgert / Erzincan). Poyrazoğulları adıyla bilinen eski bir ailedendir. Öğrenimini küçük yaşta gittiği İstanbul’da Fatih Medreselerinde gördü. Bir vaaz sırasında kürsüden hürriyet lehine konuşması nedeniyle Harput’a sürgün edildi. Harput’a giderken yolda kaçıp Divriği’deki amcası Bekir Ağa’ya sığındı. Üç ay sonra tekrar İstanbul’a döndü. Yakalanarak doksan gün kadar hapis yattıktan sonra tekrar kaçtı. Divriği’ye geldi ve o sırada ölmüş olan amcasının hanımıyla evlendi. Tekrar gitti. İstanbul’da takip edildiğini anlayınca Erzincan’a giderek İdadi Mektebinde (lise) öğretmenliğe başladı. Kafkas ve Balkan Savaşı’na gönüllü olarak katıldı. Erzincan, Bayburt, Artvin ve Trabzon’da öğretmenlik yaptı. 1936’da emekliye ayrılarak Erzincan’ın Vasgert Köyü’ne yerleşti. 1939 büyük Erzincan depreminde yaşamını yitirdi. Arapça ve Farsçayı çok iyi derecede bilen Mikdat Poyraz’ın on biri manzum, on dördü mensur olmak üzere toplam yirmi beş eserinden beşi basılabildi.
ESERLERİ:
ŞİİR: Ozanlar (1935).
DİĞER ESERLERİ: Cevahir-ü Efkâr fi Keşfi’l-Esrar (1910), Feryad-ı Dehşetengiz der Hakk-ı Trablusgarp (1911), Şerefü’l-Mücahidin (1915), Tevhid-i Kainat (1915).
KAYNAK: İbrahim Aslanoğlu / Divriği Şairleri (1961), TDE Ansiklopedisi (c. VII, 1990), TBE Ansiklopedisi (c.2, 2001), Alim Yıldız / Sivaslı Şairler Antolojisi (2003), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
