Şair (D. 1747, Diyarbekir - Ö. 1814, Diyarbekir). 18. Yüzyıl sonlarında Doğu - Anadolu'da şöhret kazanmış Ermeni âşıklardandır. Henüz çocuk denecek yaşta iken şiir yazmağa başladığından "Cîvân" mahlasını kullanmıştır. Tahsilini tamamlamadan terk ederek basmacılık (kumaş üzerine kalıplarla baskı) ile geçimini temine koyuldu.
Civan, arûz ile gazeller, divanlar yazdığı gibi bestelenmiş koşmaları ve mayaları da vardır. Hem aşık tarzı, hem divan şairleri tarzı şairliğini birleştirmiş olması bakımından oldukça dikkate değer bulunmuştur.
KAYNAK: Yurt Ansiklopedisi (c.4, Anadolu Yayıncılık,1982), TŞA, Prof. Dr. Fuat Köprülü / Türk Saz Şairleri (c 2., s. 223-234; Diyarbakır gazetesi, 11 Nisan 1949), Şevket Beysanoğlu / "Diyarbakırlı Saz Şairleri" (Ziya Gökalp dergisi, c. 10, s. 57, 58, s. 18-23, 46 -50, 69 - 73) - "Ozanlık Döneminin Diyarbakır'daki İzlerî ve Diyarbakırlı Saz Şairleri" (IV. Uluslararası Türk Halk Edebiyatı ve Yunus Emre Semineri, Eskişehir valiliğe yayınları: 13, 1991, s. 69 - 83) - Diyarbakır Halk Kültüründe Saz Şairleri Geleneği ve Türkçe Söyleyen Diyarbakırlı Ermeni Aşıklar (IV Milletlerarası Türk Halk Kültürü Bildirileri, Kültür Bakanlığı yayını, c. 2, Ankara 1992, s. 63 – 72) - DFSA (2. bas. 1996, c. 1, s. 246-249), İhsan Işık / Diyarbakır Ansiklopedisi (2013).
