Gazanfer Sanlıtop

Sanayici, İş Adamı, Yazar, Şair

Doğum
02 Mart, 1941
Ölüm
23 Nisan, 2018
Eğitim
İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Fakültesi
Burç

Sanayici, iş adamı, Emas Grubu Yönetim Kurulu eski Başkanı şair ve yazar (D. 28 Mayıs 1940 [nüfusta 2 Mart 1941], Gölmarmara / Akhisar / Manisa – Ö. 23 Nisan 2018, İstanbul). İlkokulu Akhisar’da (1951) tamamladı. Ankara Cebeci Ortaokulunu (1954), 1957’Manisa Lisesini (1957) bitirdi. Bir yıl İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesinde okudu. Ertesi yıl İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Fakültesine girdi ve 1962 yılında buradan mezun oldu. Bir yıl sonra “ısıtma - soğutma - klima” alanında yüksek lisans çalışmasını tamamladı. Bayındırlık Bakanlığında on ay kadar çalıştıktan sonra özel sektöre geçti. Aralık 1992’de kanserle tanıştı. 1969’dan itibaren çalışmalarını; kurucusu olduğu ve elektrik, elektroteknik, otomotiv alanlarında üretim, satış ve ihracat yapan Emas Grubu Yönetim Kurulu Başkanı olarak sürdürdü

Şiirle ilgilenmeye ilkokul öğrenci-liği yıllarında başladı. Şiirlerinde gurbet garipliğini, gençlik heyecanlarını ve İstanbul coşkusunu yansıttı. İş hayatına girince, yarım kalmış birkaç çalışmayı tamamlama dışında, şiirden koptu. Otuz iki yıl ara verdikten sonra, Kabe’de tavaf esnasında, dua niye-tine söylediği sözcüklerden oluşan “Pervane” ile tekrar şiire başladı.

Teknik konularda kaleme aldığı ilk yazıları, 1969’da Mühendis Makine Dergisi’nde, sonraki yıllarda ürünleri Türkiye gazetesi, Sarmaşık dergisi gibi çeşitli yayınlarda yer aldı. Aralarında  ”Fenerbahçe Marşı”, “Cumhuriyet Marşı” “Kandil” ve ”Cavide” adlı şiirlerinin de bulunduğu on civarında şiiri Zekeriya Yargıcı, Dr. İrfan Doğrusöz, Av. Cemil Altınbilek, Rüştü Eriç ve Faik Bilgi tarafından bestelendi. İş Dünyası Vakfı (başkan yardımcısı), Manisa İli Kültür Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği (yönetim kurulu üyesi) ve Cerrahpaşa Çocuk Sağlığı Vakfı üyesidir.

ESERLERİ:

Şiir: Bir Katre Sevgi (1997), Kelimeler (2000), Sönmezmiş Hiç Sevdalar (2003), Pervane (yeni şiirleriyle, tüm şiirlerinden seçmeler, 2004).

Otobiyografi: Saklım Gizlim Yok (2002).

Deneme: Burada Sevgi Var (2004), Mutluluğun Şifreleri - Gerçek Mutluluğa Giden 50 Yol (2005).

Kişisel Gelişim: Kuvözde Çocuk Büyütmek (2005).

KAYNAKÇA: Girişimci İşiyle Yatar, Eşiyle Kalkar... (Genç Gelişim dergisi, Eylül 2005), Erkin Umsan / Mühendislerden Şair De Çıkar, Yazar da... (Yeni Asır gazetesi, 24.7.2005), Gönül Dostları Buluştu (Türkiye gazetesi, 17.9.2005), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).

AĞAÇ

Benden önce de vardın, doğdum beşiğim oldun

Her yerde seni gördüm,benim her şeyim oldun

 

Çelikle çomak oldun,ilk oyuncak ömrümde

Kızılcık sopasıydın,yerin vardı örtümde

 

Yeşilin her tonunu yaprağında tanıdım

Doğanın gerçeğini,varlığında anladım

 

Kalem oldun elimde,şarkı oldun dilimde

Umut oldun çölümde,gölge oldun yolumda

 

Çobanımın asası,oklavası annemin

Sandık oldun sakladın,çeyizini ninemin

 

Dipçik oldun tüfeğe,vatanımı bekledin

Kök saldın toprağıma,aşınımı önledin

 

Gün geldi fidan oldun,umut oldun gönlüme

Gün geldi yanıverdin,leke oldun alnıma

 

Gün geldi ateş oldun çorbamızı kaynattın

Gün geldi cehennemi,bize sen hatırlattın

 

Çit oldun bahçemizde,çevremizi donattın

Orman oldun her yerde, iklimi ferahlattın

 

Ayva oldun,nar oldun,bizim için var oldun

Meyvenle,çiçeğinle,en vefalı yar oldun

 

Çirkinleşen dünyada sen en kutsal güzellik

Şu kısacık hayatta en uzun beraberlik

 

Sen benim ailemsin,en sevgili çocuğum

Seninle başlamıştım sende son yolculuğum

BİR KATRE SEVGİ

Ardına kadar açmışım hayal kapılarını.

Her şeyden her dertten

Sonuna kadar âzâde

Bir dünya kurmuşum,

Saf ve temiz insanlarla tıklım, tıklım

Bir dünya kurmuşum,

Yalnız sevenlere âmâde

 

Bir kapı yapmışım

Bu ufacık dünyama

Bir tabela asmışım üzerine;

“Yalnız sevenler girer” diye

Benim dünyam

Sevenlere!

 

Sevene ihtiyacım var benim  

Akan suyu sevmeli”insan” dediğin

Taşı, toprağı, düşmanı,

İnsan dediğin, gönül dediğin

Yalnız

Sevgi çiçeklerinde dolaşmalı

 

İlham almalı

Bir kuru yapraktan

Bir hiçe, bin şiir yazmalı

Özleyip, sevip, duyaraktan.

 

Ayrı bir güzellik aramalı

Her dertte, gizli

Tek meziyeti olmalı

Sevgi

 

Dünyamı sevgiyle kurmuşum ben

Hayatım, her şeyim

“Bir katre sevgi!”

 

                    İstanbul, Mayıs 1959

                    Gazanfer Sanlıtop

EFSANE

Efsaneydi bu şehir, nefes kesen rüyaydı

Hayalleri süsleyen sönmeyecek sevdaydı

 

Yedi tepe yedi renk; altın, taşı–toprağı

Şairlerin gönlünde sonsuz esin kaynağı

 

O belde ki dört yanı eserlerle bezenmiş

Her semtine en özgün şarkılar bestelenmiş

 

Onda yaşamak gerek, sözlerle anlaşılmaz

Renk renk ufuklarına gözlerle ulaşılmaz

 

Saraylar, imaretler; bir tarihti özlenen

Sevgiydi yüreklerde, o ekinle beslenen

 

Ödülümdü ilkinde, sonra uğrağım oldu

Her dönüş başka heves, gönül dergâhım oldu

 

Delikanlı yüreğim aşarken çocukluğu

Acemi ilk aşkların tarifsiz mutluluğu

 

Ürkek buluşmalarda candan sırdaşımdı o

Üzgün ayrılışlarda tuzlu gözyaşımdı o

                       

   -II-

Sonra değişti her şey, tersine döndü birden

Ruhsuz mekânlar kaldı, o güzelim şehirden

 

Artık sokaklar yorgun, kaldırımlar çaresiz

Kimin gücü yeterse vuruyor yerli–yersiz

 

Güngörmüş mezarlıklar sahiplendi yeşili

Betona teslim oldu, o dünyalar güzeli

 

Basmakalıp binalar birbirinin kopyası

Her yöreden insanlar, son yılların mirası

 

Her kondu mahallenin ilk yapısı camiler

Özensiz, orantısız upuzun minareler

 

Eskiler gözden düştü, arsa para ediyor

O canım yalılara tek kıvılcım yetiyor

 

Çoktan gözden çıkardık Beykoz’u, Üsküdar’ı

Bağrından hançerledik Boğaz’ı, Adalar’ı

 

Efsaneydi İstanbul, yaşanmaz oldu birden

Alıp başımı gitsem bu talihsiz şehirden

İLGİLİ BİYOGRAFİLER

Devamını Gör