Şücaattin ErdemBu sayfa sizin mi?
Yazar. 20 Eylül 1948, Arapgir / Malatya doğumlu. İlkokulu Arapgir’de okudu. Sivas’ta başladığı lise öğrenimini Eskişehir’de tamamladı. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesini bitirdikten sonra bir süre Ziraat Bankasının Amasya ve Manisa şubelerinde çalıştı. Manisa Tarım Meslek Lisesinde öğretmenlik yaptı. Emekli olduktan sonra zamanını yazı çalışmalarına ayırdı.
1970 yılında Adımlar dergisinin (Erzurum) sahipliğini yaptı. Şiir, deneme ve hikâyeleri aralıklarla Hareket ve Dergâh dergilerinde yayımlandı. Arapgir Hasreti (2004) adlı eseriyle Türkiye Yazarlar Birliğinin Şehir Kitapları dalında yılın yazarı seçildi. Ayrıca Bu Dağların Ardı (2008) adlı bir eseri daha vardır.
“Sücaattin, Arapgir’in bundan elli yıl önceki halini tasvir ediyor. O dönem ve ondan önceki yılları dile getiriyor. Eserin kıymeti samimiyetinde, sıcaklığında, üslubunda (Kasten bazı yerel sözcükler kullanılıyor ve bunlar için eserin sonunda bir de sözlük veriliyor). Ayrıca kendini, ailesini, yakın tanıdıklarını ve bunların yaşantılarını ayrıntıları ile anlatıyor. Ayrıntıların zenginliği çok az eserde rastlanacak yoğunlukta. Bu anlatım, bu şahitlik esere bir araştırmanın yabancılığını, soğukluğunu değil, hayatın yanı başımızda işleyip duran sahihliğini katıyor.” (Mustafa Kutlu)
KAYNAK: Mustafa Kutlu (Yeni Şafak gazetesi, 1 Eylül 2004)
Fotoğraflar
Yazar. 20 Eylül 1948, Arapgir / Malatya doğumlu. İlkokulu Arapgir’de okudu. Sivas’ta başladığı lise öğrenimini Eskişehir’de tamamladı. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesini bitirdikten sonra bir süre Ziraat Bankasının Amasya ve Manisa şubelerinde çalıştı. Manisa Tarım Meslek Lisesinde öğretmenlik yaptı. Emekli olduktan sonra zamanını yazı çalışmalarına ayırdı.
1970 yılında Adımlar dergisinin (Erzurum) sahipliğini yaptı. Şiir, deneme ve hikâyeleri aralıklarla Hareket ve Dergâh dergilerinde yayımlandı. Arapgir Hasreti (2004) adlı eseriyle Türkiye Yazarlar Birliğinin Şehir Kitapları dalında yılın yazarı seçildi. Ayrıca Bu Dağların Ardı (2008) adlı bir eseri daha vardır.
“Sücaattin, Arapgir’in bundan elli yıl önceki halini tasvir ediyor. O dönem ve ondan önceki yılları dile getiriyor. Eserin kıymeti samimiyetinde, sıcaklığında, üslubunda (Kasten bazı yerel sözcükler kullanılıyor ve bunlar için eserin sonunda bir de sözlük veriliyor). Ayrıca kendini, ailesini, yakın tanıdıklarını ve bunların yaşantılarını ayrıntıları ile anlatıyor. Ayrıntıların zenginliği çok az eserde rastlanacak yoğunlukta. Bu anlatım, bu şahitlik esere bir araştırmanın yabancılığını, soğukluğunu değil, hayatın yanı başımızda işleyip duran sahihliğini katıyor.” (Mustafa Kutlu)
KAYNAK: Mustafa Kutlu (Yeni Şafak gazetesi, 1 Eylül 2004)
