Öykücü. 1953, Tokat doğumlu. Evleninceye dek aynı ilde yaşadı. Öğretmen Okulunu bitirdikten sonra öğrenimini tamamlama isteğiyle 1976’da eşiyle birlikte ABD’ye giderek yaşamını burada sürdürdü. 1981-85 yılları arasında Almanya’da eğitimci ve sosyal danışman olarak çalıştı. Anadolulu göçmen kadınların, eğitimden evliliğe kadar her çeşit sorunuyla ilgilendi. ABD’ye döndüğünde West Virginia Üniversitesinin Yabancı Diller Fakültesinde Alman, Amerikan dilleri ve edebiyatı üzerine yüksek lisans eğitimi aldı. Aynı üniversitenin İngilizce dili hazırlık okulunda okutman olarak çalıştı. 2003 yılında, çalıştığı fakülteden ‘Yılın en iyi öğretmeni’ ödülünü aldı. Aynı kentte ‘Amerika Okuma ve Yazma Eğitimi Gönüllüleri Vakfı’nda Honorary yetişkin eğitici olarak hizmet verdi.
Lise yıllarından itibaren edebiyatla yakından ilgilendi. Bir yerel gazetede uzun bir süre köşe yazarlığı yaptı. Birçok dergide öyküleri ve dil üzerine yazıları yayınlandı. Öykülerinin bir bölümünü 2006’da Zerdali Kokular adıyla kitaplaştırdı.
“Öykülerdeki kahramanların çoğu tanıdık: Beyaz atlı prensini bekleyenlerden. Amerikan rüyasını görmekten bıkmayanlara... Küçük seslerle konuşulan; fazla yakınmadan katlanılan nice yaşamlara... Öykülerde çoğunlukla evler ve evlerde yaşananlar anlatılıyor. Anadolu’nun küçük bir kentinden, gelişmiş Avrupa ve ABD coğrafyasına dek çekilen fotoğraflarda, kadınların, eğitimli de olsa, eğitimsiz de; eviyle, eşi ve çocuklarıyla özdeşleşmeye yatkın olduğu görülüyor. Ama alttan alta uç vermekte olan direnişin çiçeklenmesi için, onların öncelikle Özgüvenlerini pekiştirecek iş ve meslek sahibi olmaları gereğinin altı çiziliyor usulca. Ülkesinden, çocukluğunun zerdali kokularından on yıllardır uzakta yaşamanın nasıl bir yoksunluk olduğunu (da) insanın içini buran ayrıntılarla ve incelikle duyuruyor yazarımız.” (Remzi İnanç)
