Nev’î
Divan şairi (D. 1553, Malkara / Tekirdağ - Ö. 24 Haziran 1599, İstanbul). Asıl adı Yahya’dır. İlköğrenimini Halvetî şeyhlerinden babası Pir Ali’den özel dersler alarak tamamladıktan sonra İstanbul’a giderek (1550) medrese öğrenimi gördü. Gelibolu ve İstanbul’daki medreselerde müderrislik (1572-90) yaptı. Kendisiyle danışmalarda bulunan III. Murad’ın oğlu Şehzade Mustafa ile diğer şehzadelerin öğretmenliğini yaptı. Şairliğinin yanında döneminin ünlü bilginlerinden olan Nev’î; tasavvuf, kelam (İslâm felsefesi), tefsir (Kur’an-ı Kerim’i açıklama), fıkıh (İslâm hukuku), mantık alanlarında üç dilde yazılmış otuzdan fazla eser vermişse de bazıları henüz bulunmamıştır. Edebî sanatlar ve mazmunlara fazla yer vermeyip yalın bir dille yazdığı şiirleri tasavvuf felsefesinin etkisindedir. Şiirlerinde halk şiirinin klâsik konularına da göndermelerde bulundu.
BAŞLICA ESERLERİ:
Divan (Mertol Tulum - M. Ali Tanyeri tar. bilimsel bas. 1977), Füsusü’l-Hikem Tercümesi (Muhyiddin Arabi’den çeviri ve şerhi), Keşfü’l-Hicab, Netaicü’l-Vüzera ve Hasailü’l Ümera (siyasetname), Leyla ve Mecnun (mesnevi), Hasbihal (mesnevi), Hadis-i Erbain Tercümesi (manzum, 40 hadis çevirisi).
KAYNAK: Bursalı Mehmed Tahir / Osmanlı Müellifleri II (1972), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Fotoğraflar
Divan şairi (D. 1553, Malkara / Tekirdağ - Ö. 24 Haziran 1599, İstanbul). Asıl adı Yahya’dır. İlköğrenimini Halvetî şeyhlerinden babası Pir Ali’den özel dersler alarak tamamladıktan sonra İstanbul’a giderek (1550) medrese öğrenimi gördü. Gelibolu ve İstanbul’daki medreselerde müderrislik (1572-90) yaptı. Kendisiyle danışmalarda bulunan III. Murad’ın oğlu Şehzade Mustafa ile diğer şehzadelerin öğretmenliğini yaptı. Şairliğinin yanında döneminin ünlü bilginlerinden olan Nev’î; tasavvuf, kelam (İslâm felsefesi), tefsir (Kur’an-ı Kerim’i açıklama), fıkıh (İslâm hukuku), mantık alanlarında üç dilde yazılmış otuzdan fazla eser vermişse de bazıları henüz bulunmamıştır. Edebî sanatlar ve mazmunlara fazla yer vermeyip yalın bir dille yazdığı şiirleri tasavvuf felsefesinin etkisindedir. Şiirlerinde halk şiirinin klâsik konularına da göndermelerde bulundu.
BAŞLICA ESERLERİ:
Divan (Mertol Tulum - M. Ali Tanyeri tar. bilimsel bas. 1977), Füsusü’l-Hikem Tercümesi (Muhyiddin Arabi’den çeviri ve şerhi), Keşfü’l-Hicab, Netaicü’l-Vüzera ve Hasailü’l Ümera (siyasetname), Leyla ve Mecnun (mesnevi), Hasbihal (mesnevi), Hadis-i Erbain Tercümesi (manzum, 40 hadis çevirisi).
KAYNAK: Bursalı Mehmed Tahir / Osmanlı Müellifleri II (1972), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
