Muzaffer Hacıhasanoğlu
Hikâye, roman, oyun yazarı ve şair (D. 1924, Çankırı - Ö. 17 Ocak 1985, İstanbul). Gençlik yıllarında Muzaffer Doluca ve M. Doluca adlarını da kullandı. İlköğrenimini Kalecik’te, ortaöğrenimini Ankara Gazi Lisesinde (1941) bitirdi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi (1948) mezunu. 1961 yılına kadar çeşitli il ve ilçelerde içhastalıkları uzmanı olarak çalıştı; sağlık merkezi hekimliği, sıtma savaşı hekimliği, sağlık ocağı hekimliği ve hükümet tabipliği yaptı. Sosyal Sigortalar Kurumu Malatya Hastanesi iç hastalıkları uzmanı ve başhekimi iken emekliye (1973) ayrıldı. Mesleğini kısa bir süre de Ankara’da Karadeniz Bakır İşletmelerinde ve serbest hekim olarak sürdürdü. Halkevleri Genel Merkezinin yayın organı olan Halkoyu (1977-78) dergisini yönetti. Arkadaşlarıyla Yazın Dergisi’ni (7 sayı, 1981-82) çıkardı ve sahipliğini üstlendi. İstanbul’a taşındıktan kısa bir süre sonra yaşamını yitirdi. Otuz kadar öykü, roman, şiir ve tiyatro oyunu basılmadan kaldı.
Edebiyata Büyük Doğu dergisinde çıkan şiirleri ve M. Doluca imzasını kullanarak yazdığı yazılarla (1943) girmişti. 1947’den sonra Varlık dergisinde yayımladığı hikâyeleriyle tanındı. Hekimlik yaptığı yıllarda Anadolu’yu ve Anadolu insanını yakından tanıdı, önemli gözlemler edindi, gözlemlerini aydın kişiliğinin imbiğinden geçirerek; öykülerinde ve romanlarında işledi, aynı duyarlılıkla oyunlar, denemeler, şiirler yazdı. 1947-54 yılları arası, Muzaffer Hacıhasanoğlu’nun öykücülüğü açısından oldukça verimli geçti. O dönemin birkaç önemli öykü yazarından biriydi. İki oyunu sahnelendi. Son yıllarda yazdığı öykü ve denemelerini Türk Dili, Eleştiri, Halkoyu ve Yazın Dergisi’nde yayımladı. Eller adlı kitabı ile 1980 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülünü kazandı. Türk Dil Kurumu, Yazarlar ve Çevirmenler Kooperatifi üyesi, Ankara Yazar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi kurucu üyesi ve başkanıydı.
ESERLERİ:
HİKÂYE: Bir Tesbih Tanesi (1951), Bu Dağın Ardı (1954), Eller (1979), Dağ Başındaki Ölü (1983), Kar Altında Güller Var (2002), Öyküler (yay.haz. Necati Güngör, 2003).
DENEME: Atatürk Bakıyor Bize (1981).
ROMAN: Trenler Yine Gidiyor (1982).
HAKKINDA: Yurt Ansiklopedisi (c. III, 1982), Ömer Lekesiz / Yeni Türk Edebiyatında Öykü - 2 (1999), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), Hüseyin Atabaş / Güzel Umutların Adamı (Kıyı, Şubat 1999), TBE Ansiklopedisi (2001), Remzi İnanç / Muzaffer Hacıhasanoğlu (Damar, Ocak 2005).
Hakkında Yazılanlar
Hikâye, roman, oyun yazarı ve şair (D. 1924, Çankırı - Ö. 17 Ocak 1985, İstanbul). Gençlik yıllarında Muzaffer Doluca ve M. Doluca adlarını da kullandı. İlköğrenimini Kalecik’te, ortaöğrenimini Ankara Gazi Lisesinde (1941) bitirdi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi (1948) mezunu. 1961 yılına kadar çeşitli il ve ilçelerde içhastalıkları uzmanı olarak çalıştı; sağlık merkezi hekimliği, sıtma savaşı hekimliği, sağlık ocağı hekimliği ve hükümet tabipliği yaptı. Sosyal Sigortalar Kurumu Malatya Hastanesi iç hastalıkları uzmanı ve başhekimi iken emekliye (1973) ayrıldı. Mesleğini kısa bir süre de Ankara’da Karadeniz Bakır İşletmelerinde ve serbest hekim olarak sürdürdü. Halkevleri Genel Merkezinin yayın organı olan Halkoyu (1977-78) dergisini yönetti. Arkadaşlarıyla Yazın Dergisi’ni (7 sayı, 1981-82) çıkardı ve sahipliğini üstlendi. İstanbul’a taşındıktan kısa bir süre sonra yaşamını yitirdi. Otuz kadar öykü, roman, şiir ve tiyatro oyunu basılmadan kaldı.
Edebiyata Büyük Doğu dergisinde çıkan şiirleri ve M. Doluca imzasını kullanarak yazdığı yazılarla (1943) girmişti. 1947’den sonra Varlık dergisinde yayımladığı hikâyeleriyle tanındı. Hekimlik yaptığı yıllarda Anadolu’yu ve Anadolu insanını yakından tanıdı, önemli gözlemler edindi, gözlemlerini aydın kişiliğinin imbiğinden geçirerek; öykülerinde ve romanlarında işledi, aynı duyarlılıkla oyunlar, denemeler, şiirler yazdı. 1947-54 yılları arası, Muzaffer Hacıhasanoğlu’nun öykücülüğü açısından oldukça verimli geçti. O dönemin birkaç önemli öykü yazarından biriydi. İki oyunu sahnelendi. Son yıllarda yazdığı öykü ve denemelerini Türk Dili, Eleştiri, Halkoyu ve Yazın Dergisi’nde yayımladı. Eller adlı kitabı ile 1980 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülünü kazandı. Türk Dil Kurumu, Yazarlar ve Çevirmenler Kooperatifi üyesi, Ankara Yazar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi kurucu üyesi ve başkanıydı.
ESERLERİ:
HİKÂYE: Bir Tesbih Tanesi (1951), Bu Dağın Ardı (1954), Eller (1979), Dağ Başındaki Ölü (1983), Kar Altında Güller Var (2002), Öyküler (yay.haz. Necati Güngör, 2003).
DENEME: Atatürk Bakıyor Bize (1981).
ROMAN: Trenler Yine Gidiyor (1982).
HAKKINDA: Yurt Ansiklopedisi (c. III, 1982), Ömer Lekesiz / Yeni Türk Edebiyatında Öykü - 2 (1999), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), Hüseyin Atabaş / Güzel Umutların Adamı (Kıyı, Şubat 1999), TBE Ansiklopedisi (2001), Remzi İnanç / Muzaffer Hacıhasanoğlu (Damar, Ocak 2005).
