Şair ve yazar (D. 1892, Kırşehir – Ö. 1970, İstanbul). Kırşehir Rüştiyesi (ortaokul), Ankara İdadîsi (lise), Mülkiye Mektebi (Siyasal Bilgiler Okulu, 1912) mezunu. Bitirdiği yıl Kadıköy Numune Mektebi Türkçe öğretmenliğine atandı. Asker olarak görev yaptığı Sarıkamış Cephesinde askerler için Varlık dergisini çıkardı. Kurtuluş Savaşı yıllarında bir ara Mustafa Suphi ile birlikte komünist faaliyetlere katılarak Yeni Dünya gazetesinin başyazarlığını yaptıysa da 1920 sonlarında bu gruptan koptu. 1922’den itibaren Namervan, Şavşat, Ürgüp, İncesu, Safranbolu ve Baskil’de kaymakamlık yaptı. 31 Ocak 1952’de emekliye ayrıldı.
İkinci Meşrutiyet’ten (1908) sonra edebiyat dünyasına girdi ve ilk zamanlarda Edebiyat-ı Cedidecilerin etkisinde kaldı. Sonraki yıllarda Ziya Gökalp’in etkisiyle millî edebiyat anlayışına yöneldi. Hıyaban, Şehbal, Musavver Erganun, Hakk’ın İlâvesi, İfham, İçtihat, Rübap, Türk Yurdu, Cumhuriyet, Damla, Konya Halkevi, Ülkü, Yeni Türk, Yeri Adam gibi süreli yayınlarda yazdığı yazılar kitaplaşmadı.
ESERLERİ:
ŞİİR: Ordumuza Armağan (1914), Yaradılış Cilvesi (1919), Ülker (1932), Ateş ve Nur (1935), Ülkü ve Şiir (1948), Fatih ve İstanbul (1950), Kore Mucizesi ve Şehidin Sesi (1951).
DENEME-ELEŞTİRİ: Devrim ve Uzu (1935), Yahya Kemal’in Şiirleri ve Tenkitler (1965).
ÇEVİRİ-UYARLAMA: Hayyam’ın Rubaîleri ve Manzum Tercümeleri (1929), Mesnevî (Mevlâna’dan 4118 beyitlik manzum çeviri, 1945).
KAYNAK: Mücellidoğlu Ali Çankaya / Yeni Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler (c. III, 1968), Nazım H. Polat / “Kırşehirli Bir Şair: Feyzullah Sacit Ülkü” (I. Kırşehir Kültür Araştırmaları Bilgi Şöleni - Bildiriler, 2004), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).Şair ve yazar (D. 1892, Kırşehir – Ö. 1970, İstanbul). Kırşehir Rüştiyesi (ortaokul), Ankara İdadîsi (lise), Mülkiye Mektebi (Siyasal Bilgiler Okulu, 1912) mezunu. Bitirdiği yıl Kadıköy Numune Mektebi Türkçe öğretmenliğine atandı. Asker olarak görev yaptığı Sarıkamış Cephesinde askerler için Varlık dergisini çıkardı. Kurtuluş Savaşı yıllarında bir ara Mustafa Suphi ile birlikte komünist faaliyetlere katılarak Yeni Dünya gazetesinin başyazarlığını yaptıysa da 1920 sonlarında bu gruptan koptu. 1922’den itibaren Namervan, Şavşat, Ürgüp, İncesu, Safranbolu ve Baskil’de kaymakamlık yaptı. 31 Ocak 1952’de emekliye ayrıldı.
İkinci Meşrutiyet’ten (1908) sonra edebiyat dünyasına girdi ve ilk zamanlarda Edebiyat-ı Cedidecilerin etkisinde kaldı. Sonraki yıllarda Ziya Gökalp’in etkisiyle millî edebiyat anlayışına yöneldi. Hıyaban, Şehbal, Musavver Erganun, Hakk’ın İlâvesi, İfham, İçtihat, Rübap, Türk Yurdu, Cumhuriyet, Damla, Konya Halkevi, Ülkü, Yeni Türk, Yeri Adam gibi süreli yayınlarda yazdığı yazılar kitaplaşmadı.
ESERLERİ:
ŞİİR: Ordumuza Armağan (1914), Yaradılış Cilvesi (1919), Ülker (1932), Ateş ve Nur (1935), Ülkü ve Şiir (1948), Fatih ve İstanbul (1950), Kore Mucizesi ve Şehidin Sesi (1951).
DENEME-ELEŞTİRİ: Devrim ve Uzu (1935), Yahya Kemal’in Şiirleri ve Tenkitler (1965).
ÇEVİRİ-UYARLAMA: Hayyam’ın Rubaîleri ve Manzum Tercümeleri (1929), Mesnevî (Mevlâna’dan 4118 beyitlik manzum çeviri, 1945).
KAYNAK: Mücellidoğlu Ali Çankaya / Yeni Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler (c. III, 1968), Nazım H. Polat / “Kırşehirli Bir Şair: Feyzullah Sacit Ülkü” (I. Kırşehir Kültür Araştırmaları Bilgi Şöleni - Bildiriler, 2004), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
