18. Yüzyıl divan şairlerinden, hukukçu. Diyarbekirli olup asıl adı Mehmed'dir, şiirlerinde "Edib" mahlasını kullanmıştır. Şehrimiz medreselerinde tahsile başladı. Bilgisini genişletmek ve eğitimini tamamlamak üzere İstanbul'a gitti. Eğitimini tamamladıktan sonra bazı memuriyetlerde bulundu. Nihayet Narda Kadısı iken 1149 (M. 1736) senesinde vefat etti.
Bazı kaynaklarda isminin Mahmud ve kendisinin Erzurumlu olduğu yazılmakta ise de yanlıştır. Kendisinden bahseden diğer eserlerde adının Mehmed ve Diyarbekirli olduğunu kaydetmektedirler. Edib'in bugün elimizde mevcut mürettep divanı yoktur. Ali Emiri Efendi, Edib'in, "İlm ü irfanda serâmed-i ihvan şi'r ü inşâda üstad-ı müşikif-ı cihan" olduğunu belirttikten sonra "Lâtif neşideleri ve şuarây-i zamanına güzel nazireleri vardır. Hatt-i destiyle bazı âsâr-ı manzûrumuz olmuştur. Hattı da âsâr-ı gibi güzeldir" diyor. Burada bir gazeli örnek verilmektedir.
KAYNAK: Şevket Beysanoğlu / Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları (2. bas. 1996, c. 1, s. 174; Sim., Sfy, Rmz., Sel-, Tşa-, Tş.), Mehmet Zeki Bey (c. 1, s. 108), İhsan Işık / Diyarbakır Ansiklopedisi (2013) - Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (C. 12, 2015).
