Ayşe Nur Nalıncı
Bu sayfa Biyografya editörlerince hazırlandı. Sizin sayfanızsa yönetimini devralabilirsiniz.
Araştırmacı-yazar. 20 Şubat 1953, Ankara doğumlu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Bölümünden mezun (1975) oldu. ABD’de (1978-79) finans alanında, bilgisayar operatörü (1979-82), uluslararası taşıma şirketlerinde proje müdür yardımcısı ve müdür (1983-89), bir danışma merkezinde proje müdürü (1989-) olarak çalıştı. 1982 yılında San Francisco Golden Gate Üniversitesinden yüksek lisans derecesi aldı. Transtekno (1990-92), Sevgim Dünyası (1993-94) dergilerinin editörlüğü, Arena dergisi (1992-93) genel müdürlüğü yaptı. Çeşitli projelerde koordinatörlük yaptı.
ESERLERİ:
İnsan Mühendisliği: Bireysel Kalite Yönetiminden Toplumsal Kalite Yönetimine Yolculuk (1997), Avrupa Birliğine Tam Üyelik Yolunda Başarının Anahtarı Yeniden Yapılanma (2000).
KAYNAK: A. Nur Nalıncı / Avrupa Birliğine Tam Üyelik Yolunda Başarının Anahtarı Yeniden Yapılanma (2000), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Fotoğraflar
Araştırmacı-yazar. 20 Şubat 1953, Ankara doğumlu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Bölümünden mezun (1975) oldu. ABD’de (1978-79) finans alanında, bilgisayar operatörü (1979-82), uluslararası taşıma şirketlerinde proje müdür yardımcısı ve müdür (1983-89), bir danışma merkezinde proje müdürü (1989-) olarak çalıştı. 1982 yılında San Francisco Golden Gate Üniversitesinden yüksek lisans derecesi aldı. Transtekno (1990-92), Sevgim Dünyası (1993-94) dergilerinin editörlüğü, Arena dergisi (1992-93) genel müdürlüğü yaptı. Çeşitli projelerde koordinatörlük yaptı.
ESERLERİ:
İnsan Mühendisliği: Bireysel Kalite Yönetiminden Toplumsal Kalite Yönetimine Yolculuk (1997), Avrupa Birliğine Tam Üyelik Yolunda Başarının Anahtarı Yeniden Yapılanma (2000).
KAYNAK: A. Nur Nalıncı / Avrupa Birliğine Tam Üyelik Yolunda Başarının Anahtarı Yeniden Yapılanma (2000), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
