Gazeteci yazar. 9 Aralık 1969 tarihinde Adana’da doğdu. Annesi Veronica Arman, babası Mehmet Kutman Arman’dır. Tarsus Amerikan Lisesi’ni bitirdi. İstanbul Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu’na devam etti, ancak bu okulu bitirmeden eğitimini yarım bıraktı. Gazetecilik mesleğine on sekiz yaşında Nokta dergisine girerek başladı. Daha sonra Aktüel ve Tempo dergilerinde çalıştı. 1989 yılında “Cumhuriyet Gazetesi Bülent Dikmener Ödülü”nü aldı. Tiyatrocu Haldun Dormen ile halkla ilişkiler uzmanı ve hocası Betül Mardin’in oğlu Ömer Dormen’le evlendi; bu evlilikten Alya adında bir kızları oldu. Eşi ve çocuğu ile birlikte Birleşik Arap Emirlikleri’nin başkenti Dubai’de yaşarken, Hürriyet gazetesinde röportajlar yayımladı, köşe yazarlığı yaptı.
Kendisini şu sözlerle anlattı:
“Benim öyle hatırı sayılır bir özgeçmişim yok. Adanalıyım. Babam çiftçi, yurt dışında üniversitede okurken tanıdığı bir balerinle evli. 3 kardeşiz, ben ortancayım.
“18 yaşında İstanbul’a geldim. İ. Ü. Basın Yayın Yüksekokulu‘nda debelenirken Nokta dergisinde çalışmaya başladım. O dönemde bir ödül bile aldım. Mesleğimde en büyük numaram budur. Sonradan birkaç ödül daha aldım ama boş verin.
“ 1994’ten beri Hürriyet’te ‘Ayşe’nin Gözlüğü’ adlı bir köşe yazıyorum. 32 yaşında çocuksuz bir dulum. Boyum 1.72, kilom 60, burcum Yay. Aslen İkizler’im. Gözlerinizden öperim.”
O zaman Hürriyet gazetesinin başyazarı olan Oktay Ekşi, Ayşe Arman için şunları yazmıştı:
“O’nu anlatan doğru kelime ‘teşhircidir’ olmalı. Ama o olumsuz anlamlar çağrıştıracağı için saydam demek daha uygun. Ayşe Arman'ı Ayşe Arman yapan pervasızlığıdır. Bu dürüstlük ve cesaret karşısında şapka çıkartılır. O öyle olduğu için mi dikkati çekiyor, dikkati çekmek istediği için mi öyle, çözebilene rastlamadık. Ama kesin olan şu: Ayşe Arman mutlaka dikkati çeker.
Yazdıklarıyla dikkati çeker, -öyle anlaşılıyor ki- arkadaş çevresinde veya kendisini hiç kimsenin tanımadığı ortamda da o dikkati çeker. Ne yapar da dikkati çeker sorusuna yanıt vermek kolay değil. Gerçi o tipik bir ‘controversal figure’dür. Yani her zaman tartışılır. Bu zaten yeter diyebilirsiniz. Ama asıl önemli olan kişiliğinin onu tartışılır yapan çizgisidir.
“Sadece özgür ve bağımsız kişiliği Ayşe Arman’ı anlatmaya yetmez. O’nu başkalarından çok farklı kılan özelliklerinden biri, çalışkan, verimli ve titiz bir yazar olması, ayrıca akide şekeri gibi tatlı bir üsluba sahip bulunmasıdır. O yüzden Ayşe Arman’ın yazdığını hiç okumayabilirsiniz ama okumaya başlayınca bitirmeden bırakamazsınız. Çünkü yazdıklarında kendi iç dünyasını veya günlük gerçeklerini anlatıyormuş gibi yaparken bakarsınız ki sizi de anlatıyor.
Zaten iyi yazar insanı iyi yazar, iyi gazeteci olayı iyi yazar. Ayşe Arman ikisini de iyi yaptığı için iyi bir ‘gazeteci-yazar’dır. Bu çizgileriyle Ayşe Arman gazeteciliğimizin, hem çağımızı hem de geleceğimizi temsil eden örneklerinden biridir.”
ESERLERİ:
Kimse Okumazsa Ben Okurum (2002), Kimse Sormazsa Ben Sorarım (2003), Alya, Sevgilim ve Ben / Bizim Hikâyemiz… (2009).
HAKKINDA: Oktay Ekşi / “Teşhirci, saydam pervasız dürüst ve cesur” (Hürriyet 2002 eki), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (10 cilt, 2006).
