Ali Balkız
Öykü yazarı. 9 Mart 1945, Eğricek köyü / Kangal / Sivas doğumlu. İlkokulu 1960 yılında köyünde bitirdi, aynı yıl ailesiyle birlikte Malatya'ya göç etti. Malatya Ticaret Lisesi (1966), Ankara Ticaret ve Turizm Yüksek Öğretmen Okulu (1970) mezunu. Çeşitli ticaret liselerinde meslek dersleri öğretmenliği (1970-80) yaptı. 12 Eylül 1980 askeri darbesine karşı çıktığı için, sıkıyönetim mahkemelerince beş yıla mahkûm edilerek cezaevine (1981-83) konuldu. Cezası bittikten sonra bir şirkette yöneticilik (1984-89) yaptı ve sonrasında kendi kurduğu işletmesini yönetti. Türkiye Yazarlar Sendikası, 68'liler Vakfı, Pir Sultan Abdal Kültür Derneği (Genel Başkanı), İnsan Hakları Derneği, Aşık Veysel Derneği üyesidir.
Edebiyat çalışmalarına 1986 yılında başladı. İlk öyküsü (Güller Kitaplara), 1986'da Varlık dergisinde yer almıştı. Sonraki yıllarda öyküleri ve diğer yazılarını Varlık, Damar, Evrensel Kültür, İnsancıl, Karşı, Kıyı, Pir Sultan Abdal, Nefes, Türk Dili dergileri ile Cumhuriyet, Siyah Beyaz, Evrensel gazetelerinde yayımladı. 1987'de Öykü Demeti dosyası ile TAYAD ödülünde mansiyon, aynı yıl Güller Kitaplara kitabıyla Akademi Kitabevi ödülünde mansiyon aldı. Yaşam Bir An'lar Toplamıdır adlı kitabı ile de 1991'de Ömer Seyfettin Öykü Ödülünü, 1997-98 PEN Yazarlar Derneği Orhan Kemal Öykü Ödülü birinciliğini, 1998 Haldun Taner Öykü Ödülü ikinciliğini kazandı.
“Ali Balkız, doğayla bütünleşen, yaşamı ve insanları doğayla kucaklaştıran, kaynaştıran öykülerin yazarıdır. Öykülere egemen olan hiç beklenilmeyen biçimlerdeki bitişler ve yazarın hemen her öyküye kattığı, gizli gizli yedirdiği alaysamalar özgünlüğünü çoğaltıyor. İlk kitaplarındaki öykülerde geri planda: kalan doğa-insan ilişkisi ve betimlemeler son kitaplara doğru artık öyküye iyice egemen olmuş bir duruma geliyor. Bu özellikle de Ali Balkız öykücülüğünün kendine özgü damarı yakaladığının ve kimliğine kavuştuğunun göstergesi oluyor. Doğayı anlatırken, doğanın bağrında yaşayan ya da o doğa parçasına ait olan insanların ilişkileri ve yaşadıkları anlar, çeliuşkilerinin sergilenmesi öykülerin ortak paydasını oluşturuyor. Bu temelde yükselen öykülerde yitirilen değerlerin geçit yaptığına tanıklık ediyoruz. Bu değerler kimi kez siyasal olabileceği gibi, insani ilişkilerdeki tükenmişlik ve doğanın aynı biçimde yitirilişi de olabiliyor. Bu tükenmişlikle yitmişliğin edebiyat diliyle anlatılışı Ali Balkız öykücülüğünün başarısını ortaya koyuyor: Balkız, yine de her öyküsüne kattığı iyimserlik, umut, sevgi ve güzellikle sanatçı olmanın hakkını veriyor.” (Hüseyin Atabaş)
ESERLERİ:
ÖYKÜ: Güller Kitaplara (1988), Dolmuşta Bir Kadın (1990), Karadeniz Dağ Kartalı (1991), Karın Altı Kardelen (1993), Yaşam Bir An'lar Toplamıdır (1995), Bütün Ülke Yeşil Vadi (1997), Dil Bağı (1999).
İNCELEME-ARAŞTIRMA: Sivas'tan Sydney'e Pir Sultan (1994), Pir Sultan'da Birlik Mücadelesi (2002).
KAYNAKÇA: Cemil Kavukçu / Kesit: Ali Balkız Öykücülüğü (Damar dergisi, Ekim 1991), Metin Turan / Hep Beni Öpüp Hem de Niçin Ağlarlar ki (Yazılı Günler dergisi, Nisan 1991), Sennur Sezer / Yaşam Bir An'lar Toplamıdır (Evrensel gazetesi, 21.4.1996), Ülkü Çağın / İyimserlik, umut, sevgi ve güzelliğin öykücüsü - Zerrin Taşpınar / "Öyküleri okurken Pan flütünü üflüyor durmadan" - Hüseyin Atabaş / Bütün Ülke Yeşil Vadi mi? - Öner Yağcı / Ali Balkız'ın Öykücülüğü - Yok olan doğaya özlem (Cumhuriyet Kitap, 27.4.2000), Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi (2001), İhsan Işık / Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Encyclopedia of Turkish Authors (2005) - Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2006, gen. 2. bas. 2007) - Ünlü Edebiyatçılar (Türkiye Ünlüleri Ansiklopedisi, C. 4, 2013) - Encyclopedia of Turkey’s Famous People (2013).
