Yılmaz Uçar
Öykü, günce yazarı ve şair (D. 20 Ekim 1965, İstanbul – Ö. 6 Ağustos 2020, İstanbul). Bakırköy Ticaret Lisesi mezunu. 1990’dan itibaren bankalar ile özel kuruşlarda muhasebecilik yaptı. 1998’den itibaren bir kitabevi ve bir sigorta şirketinde çalışarak emekliye ayrıldı.
“Barış Çocuğu” adlı ilk şiiri Gerçek Sanat dergisinde (Temmuz-Ağustos 1987), “Beş Yüz Lira” adlı ilk öyküsü Varlık dergisinde (Haziran 1988), “Rıfat Ilgaz: Sanatı ve Yaşamı Üstüne” adlı ilk röportajı Varlık dergisinde (Nisan 1989) çıktı.
Toplumcu-Gerçekçi anlayıştaki şiir, öykü, söyleşileri; Varlık, İnsancıl, Notos Öykü, Güzel Yazılar, Cumhuriyet Kitap, Adam Öykü, E, Söylem, Gerçek Sanat, Edebiyat Gündemi, Berfin Bahar, Güncel Sanat, Anafilya, Havuz, Mavi Ada, Alkım Sanat, Şehir, Sanat Derzini, Şarköy Sanat, Tay, Çalı, Akdeniz Edebiyat, Cep Sanat, Mavi -Yeşil, Korsan Sözlük, Maki, Rengâhenk Çerçevesiz, Kar, Öykü Teknesi, Kıyı, Karşın, Basad Sanat, Yurt Kültür, İda Körfez Fanzin, Bizim Anadolu, Kiraz, Carpe Diem, Ardıçkuşu, Aykırı Sanat, Kopuş, Damar, Uğraş, Karşı, Albatros, Detay, Kırışık, Misafir, Manşet, Şafak, Istranca Rüzgârı, Önce Vatan, Yazan Gazete, İstanbul Times, Hürses, Frekans, Günyüzü, Yalova, Mécéné vb. gibi dergilerin, gazetelerin, internet sitelerinin, radyoların ve televizyonların edebiyat programlarında yayımlandı.
Yılmaz Uçar, 6 Ağustos 2020 günü rahatsızlığı nedeniyle İstanbul’da kaldırıldığı hastanede 55 yaşında hayatını kaybetti. Türkiye Yazarlar Sendikası, BESAM (Bilim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği) üyesiydi.
ESERLERİ:
Öykü:
İstanbul Düşü (1996), Ağlayan Bebek (1999), Artçı Sarsıntılar (2002), Kanadı Kırık (2004), Yıkım (2008), Galata Köprüsündeki Kamyon.
Şiir:
Umut (1999).
Röportaj:
Sözü Dudaktan… (Kültür, Sanat, Edebiyat Söyleşileri).
Günce:
Garip Ozan.
Deneme:
Siyasi Yazılar…/ Türkiye Üstüne Notlar
YILMAZ UÇAR İÇİN NE DEDİLER?
“Yılmaz Uçar’ın öyküleri, duru bir Türkçe ve akıcı bir dille yazılmış. Sıradan insanlarımızın günlük yaşamları, işleri, uğraşları, yaşam sürecinde karşılaştıkları sorunlara, zorluklara karşı anlık tavırları akıcı bir dille sergileniyor. “ (Yılmaz Elmas)
***
“Yazar, personalarını (eser kahramanlarını) günlük pratik hayatın içinden seçiyor ve onları, günümüzün insanları olarak yaşanan olaylarla bütünleştirip sergiliyor.” (Yılmaz Arslan)
***
“Sokakların öykücüsü diyebiliriz Yılmaz Uçar’a. Sait Faik’in ve Orhan Kemal’in birleşerek İstanbul öyküleri yazması gibi algılanabilir onun öyküleri. İstanbul’un Sirkeci, Eminönü, Şişli, Galatasaray, Beyoğlu, İstiklal Caddesi gibi kalabalık semtlerinden insan manzaraları fotoğrafı sunuyor Uçar; an değil birkaç anın fotoğrafları gibi. ‘İstanbul öykü kaynıyor’ diyen Yılmaz Uçar, öyküleriyle bunu bir kez daha kanıtlıyor...” (Öner Yağcı)
KAYNAKÇA: Yılmaz Uçar ile Söyleşi (Söylem dergisi, Eylül 1998), Fatih Güven / Yılmaz Uöar’dan İki Kitap (Kitap Rehberi, Temmuz 2000), Tanzimattan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi (2001), Istranca Emin Karaca / Artçı Sarsıntılar (Bizim Gazete, 26.10.2002, 25.12.2004), Hasan Akarsu / Yılmaz Uçar’ın İki Kitabı (Yaba Edebiyat, Ağustos 2003), Yılmaz Çongar / Artçı Sarsıntılar (Cumhuriyet Kitap Eki, 28.8.2003), Öner Yağcı / Kanadı Kırık’ın Önsözü (2004), Gözcü gazetesi (13.12.2004), Evrensel gazetesi (6.1.2005), Berfin Bahar (Ocak 2005), Yılmaz Çongar / Kanadı Kırık (Cumhuriyet Kitap, 27.1.2005), İhsan Işık / Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001) - Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009), Yazar Yılmaz Uçar hayatını kaybetti (evrensel.net, karar.com, 6 Ağustos 2020).
Fotoğraflar
Haberler/Yorumlar
Öykü, günce yazarı ve şair (D. 20 Ekim 1965, İstanbul – Ö. 6 Ağustos 2020, İstanbul). Bakırköy Ticaret Lisesi mezunu. 1990’dan itibaren bankalar ile özel kuruşlarda muhasebecilik yaptı. 1998’den itibaren bir kitabevi ve bir sigorta şirketinde çalışarak emekliye ayrıldı.
“Barış Çocuğu” adlı ilk şiiri Gerçek Sanat dergisinde (Temmuz-Ağustos 1987), “Beş Yüz Lira” adlı ilk öyküsü Varlık dergisinde (Haziran 1988), “Rıfat Ilgaz: Sanatı ve Yaşamı Üstüne” adlı ilk röportajı Varlık dergisinde (Nisan 1989) çıktı.
Toplumcu-Gerçekçi anlayıştaki şiir, öykü, söyleşileri; Varlık, İnsancıl, Notos Öykü, Güzel Yazılar, Cumhuriyet Kitap, Adam Öykü, E, Söylem, Gerçek Sanat, Edebiyat Gündemi, Berfin Bahar, Güncel Sanat, Anafilya, Havuz, Mavi Ada, Alkım Sanat, Şehir, Sanat Derzini, Şarköy Sanat, Tay, Çalı, Akdeniz Edebiyat, Cep Sanat, Mavi -Yeşil, Korsan Sözlük, Maki, Rengâhenk Çerçevesiz, Kar, Öykü Teknesi, Kıyı, Karşın, Basad Sanat, Yurt Kültür, İda Körfez Fanzin, Bizim Anadolu, Kiraz, Carpe Diem, Ardıçkuşu, Aykırı Sanat, Kopuş, Damar, Uğraş, Karşı, Albatros, Detay, Kırışık, Misafir, Manşet, Şafak, Istranca Rüzgârı, Önce Vatan, Yazan Gazete, İstanbul Times, Hürses, Frekans, Günyüzü, Yalova, Mécéné vb. gibi dergilerin, gazetelerin, internet sitelerinin, radyoların ve televizyonların edebiyat programlarında yayımlandı.
Yılmaz Uçar, 6 Ağustos 2020 günü rahatsızlığı nedeniyle İstanbul’da kaldırıldığı hastanede 55 yaşında hayatını kaybetti. Türkiye Yazarlar Sendikası, BESAM (Bilim ve Edebiyat Eseri Sahipleri Meslek Birliği) üyesiydi.
ESERLERİ:
Öykü:
İstanbul Düşü (1996), Ağlayan Bebek (1999), Artçı Sarsıntılar (2002), Kanadı Kırık (2004), Yıkım (2008), Galata Köprüsündeki Kamyon.
Şiir:
Umut (1999).
Röportaj:
Sözü Dudaktan… (Kültür, Sanat, Edebiyat Söyleşileri).
Günce:
Garip Ozan.
Deneme:
Siyasi Yazılar…/ Türkiye Üstüne Notlar
YILMAZ UÇAR İÇİN NE DEDİLER?
“Yılmaz Uçar’ın öyküleri, duru bir Türkçe ve akıcı bir dille yazılmış. Sıradan insanlarımızın günlük yaşamları, işleri, uğraşları, yaşam sürecinde karşılaştıkları sorunlara, zorluklara karşı anlık tavırları akıcı bir dille sergileniyor. “ (Yılmaz Elmas)
***
“Yazar, personalarını (eser kahramanlarını) günlük pratik hayatın içinden seçiyor ve onları, günümüzün insanları olarak yaşanan olaylarla bütünleştirip sergiliyor.” (Yılmaz Arslan)
***
“Sokakların öykücüsü diyebiliriz Yılmaz Uçar’a. Sait Faik’in ve Orhan Kemal’in birleşerek İstanbul öyküleri yazması gibi algılanabilir onun öyküleri. İstanbul’un Sirkeci, Eminönü, Şişli, Galatasaray, Beyoğlu, İstiklal Caddesi gibi kalabalık semtlerinden insan manzaraları fotoğrafı sunuyor Uçar; an değil birkaç anın fotoğrafları gibi. ‘İstanbul öykü kaynıyor’ diyen Yılmaz Uçar, öyküleriyle bunu bir kez daha kanıtlıyor...” (Öner Yağcı)
KAYNAKÇA: Yılmaz Uçar ile Söyleşi (Söylem dergisi, Eylül 1998), Fatih Güven / Yılmaz Uöar’dan İki Kitap (Kitap Rehberi, Temmuz 2000), Tanzimattan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi (2001), Istranca Emin Karaca / Artçı Sarsıntılar (Bizim Gazete, 26.10.2002, 25.12.2004), Hasan Akarsu / Yılmaz Uçar’ın İki Kitabı (Yaba Edebiyat, Ağustos 2003), Yılmaz Çongar / Artçı Sarsıntılar (Cumhuriyet Kitap Eki, 28.8.2003), Öner Yağcı / Kanadı Kırık’ın Önsözü (2004), Gözcü gazetesi (13.12.2004), Evrensel gazetesi (6.1.2005), Berfin Bahar (Ocak 2005), Yılmaz Çongar / Kanadı Kırık (Cumhuriyet Kitap, 27.1.2005), İhsan Işık / Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001) - Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009), Yazar Yılmaz Uçar hayatını kaybetti (evrensel.net, karar.com, 6 Ağustos 2020).
