Yervant Gobelyan
Bu sayfa Biyografya editörlerince hazırlandı. Sizin sayfanızsa yönetimini devralabilirsiniz.
Şair ve yazar. 1923, İstanbul doğumlu. Rumelihisarı Tateosyan ve Taksim Esayan Okulunda okudu (1937). Eğitimine devam etmedi, ancak dayısının kişisel kütüphanesinden yararlanarak kendisini yetiştirdi. Bakkal çıraklığı, oto tamirciliği, marangozluk, nikelajcılık gibi pek çok işte çalıştı. Beyrut’ta giderek Ayk (Şafak) adlı günlük gazetenin yayın yönetmenliğini üstlendi (1953). İstanbul’a geri döndüğünde Marmara gazetesinde çalıştı (1954). Tekrar Beyrut’a giderek (1957); Sıpürk (Diaspora) haftalık dergisiyle, Sevan Yayınevinin yayın kurulunda yer aldı. Yeniden İstanbul’a dönüşünde (1965) Marmara gazetesindeki işine devam etti. Gobel Yayınevini kurdu (1970).
Hagop Sıvaslıyan’la birlikte Luys (Işık) adlı gazeteyi, Gırung (Turna) adlı aylık dergiyi çıkardı. Şiir, öykü ve yazıları, Aysor (Bugün, 1947-1948) ve Carakayt (Işın, 1947) adlı gazetelerde yayımlandı. Tebi Luys (Işığa Doğru, 1950) adlı haftalık dergide başyazıları yazdı. Portsank (Bela, 9 sayı) mizah dergisini çıkardı, Jamanak (Zaman ) gazetesinde yazdı. Sonraki yıllarda edebiyat çalışmalarını, İstanbul’da Türkçe-Ermenice yayımlanan Agos (Çığır) gazetesinde sürdürdü.
ESERLERİ:
ÖYKÜ: Mozaikler (1968), Dünyanın Dokuzuncu Harikası (1972), Düşsüz Yaşayan İnsanlar (1984), Ermeni Çiçek Dedik Adına (1991), Toprakla Vaftiz Edilenler (1992), Yaşamın Kenarından (1998), Memleketini Özleyen Yengeç (Türkçeye çev. Hagop Gobelyan, 1998).
ŞİİR: Keşke (1948).
DENEME: Yedi Günde Bir (1995).
HAKKINDA: Vitrindekiler (Cumhuriyet Kitap, 31.12.1998), Hüseyin Su – Ömer Lekesiz / Öykücüler ve Öykü Kitapları (Heceöykü, Nisan-Mayıs 2005).
Şair ve yazar. 1923, İstanbul doğumlu. Rumelihisarı Tateosyan ve Taksim Esayan Okulunda okudu (1937). Eğitimine devam etmedi, ancak dayısının kişisel kütüphanesinden yararlanarak kendisini yetiştirdi. Bakkal çıraklığı, oto tamirciliği, marangozluk, nikelajcılık gibi pek çok işte çalıştı. Beyrut’ta giderek Ayk (Şafak) adlı günlük gazetenin yayın yönetmenliğini üstlendi (1953). İstanbul’a geri döndüğünde Marmara gazetesinde çalıştı (1954). Tekrar Beyrut’a giderek (1957); Sıpürk (Diaspora) haftalık dergisiyle, Sevan Yayınevinin yayın kurulunda yer aldı. Yeniden İstanbul’a dönüşünde (1965) Marmara gazetesindeki işine devam etti. Gobel Yayınevini kurdu (1970).
Hagop Sıvaslıyan’la birlikte Luys (Işık) adlı gazeteyi, Gırung (Turna) adlı aylık dergiyi çıkardı. Şiir, öykü ve yazıları, Aysor (Bugün, 1947-1948) ve Carakayt (Işın, 1947) adlı gazetelerde yayımlandı. Tebi Luys (Işığa Doğru, 1950) adlı haftalık dergide başyazıları yazdı. Portsank (Bela, 9 sayı) mizah dergisini çıkardı, Jamanak (Zaman ) gazetesinde yazdı. Sonraki yıllarda edebiyat çalışmalarını, İstanbul’da Türkçe-Ermenice yayımlanan Agos (Çığır) gazetesinde sürdürdü.
ESERLERİ:
ÖYKÜ: Mozaikler (1968), Dünyanın Dokuzuncu Harikası (1972), Düşsüz Yaşayan İnsanlar (1984), Ermeni Çiçek Dedik Adına (1991), Toprakla Vaftiz Edilenler (1992), Yaşamın Kenarından (1998), Memleketini Özleyen Yengeç (Türkçeye çev. Hagop Gobelyan, 1998).
ŞİİR: Keşke (1948).
DENEME: Yedi Günde Bir (1995).
HAKKINDA: Vitrindekiler (Cumhuriyet Kitap, 31.12.1998), Hüseyin Su – Ömer Lekesiz / Öykücüler ve Öykü Kitapları (Heceöykü, Nisan-Mayıs 2005).
