Ressam (D. 1906, İstanbul - Ö. 9 Mayıs 1974, Ankara). Ressam Oya Katoğlu’nun babasıdır. Sanat eğitimine 1923'te girdiği Sanayi-i Nefise Mektebi (İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi)'nde İbrahim Çallı atölyesinde başladı. 1930'da okulu bitirmeden Paris'e giderek resim sanatı üzerine çalışmalar yaptı. Döndüğünde önce Müstakil Ressamlar ve Heykeltıraşlar Birliği'ne, 1934'te de D Grubu'na girdi. 1932'den sonra yaşamını Ankara'da sürdürdü. 1939'da Cumhuriyet Halk Partisi (CHP)'nin "Yurt Gezileri" programı çerçevesinde Kayseri'de çalıştı. Meslek yaşamı boyunca çeşitli okullarda resim dersleri verdi, Ankara Devlet Tiyatrosu'nda dekoratörlük yaptı.
1930'larda Halkevleri'nin yürüttüğü halk sanatı ve kültürü araştırmalarının etkisiyle folklorik konulara yöneldi. Resimlerinde özellikle köylüleri ve göçerleri konu aldı. İlk tablolarında görülen geometrik üsluplaştırma kaygısından uzak plastik işçiliği, yaşamının sonuna kadar sürdürdü. İstanbul Devlet Resim ve Heykel Müzesi'nde bulunan Orta Oyunu (1935), Yörük Köyü (1957) ve Yaylada Yörükler (1962) gibi resimlerinde yerel özellikleri ustaca yansıtarak, öz-biçim ilişkisinde bütünüyle ulusal bir yaklaşım benimseyen ve bunu bütün meslek yaşamı boyunca sürdüren ilk sanatçılardan biri oldu. 1939'da ve 1957'deki Devlet Resim ve Heykel sergilerinde ikincilik, 1958'deki sergide de birincilik ödüllerini kazandı.
HAKKINDA: Nüzhet İslimyeli / Türk Plastik Sanatçıları Ansiklopedisi (1971), Nurullah Berk – Kaya Özsezgin / Cumhuriyet Dönemi Türk Resmi (1983), Büyük Larousse (c. 20, s. 12697, 1986), Ana Biritannica (c. 22, s. 521, 1987), Turgut Zaim (1989), Adnan Turanî / Batı Anlayışına Dönük Türk Resim Sanatı (1984), Sezer Tansuğ / Resim Sanatının Tarihi (1999).
