Talip Apaydın
Yazar (D. 1926, Ömerler köyü / Polatlı / Ankara – Ö. 30 Eylül 2014, Ankara). Çifteler Köy Enstitüsü (1943), Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsü Güzel Sanatlar Bölümü (1946), Gazi Eğitim Enstitüsü mezunu. Önce köy ilkokullarında, sonra Turhal, Amasya ve Ankara ortaokullarında öğretmenlik yaptı. Talip Apaydın, 8 Eylül 2014 günü Ankara'da vefat etti. 30 Eylül 2014 günü Ankara Kocatepe Camii'nde kılınan öğle namazından sonra Karşıyaka Mezarlığında toprağa verildi.
Hikâye ve şiirleri; Köy Enstitüleri Dergisi (1945), Yücel, Fikirler, Yeditepe, İmece, Varlık, Sanat Emeği gibi dergilerde yer aldı. Şiir ve hikâyeden sonra çalışmaları giderek roman üzerinde yoğunlaştı. Eserlerinde yalın bir anlatımla köy sorunları ve köy insanlarının hayatını yansıttı. Toprağa Basınca kitabı ile 1964’te Doğan Kardeş Çocuk Armağanı üçüncülüğünü, Yapılar Yapılırken ve Otobüs Yarışı adlı basılmamış radyo oyunları ile TRT 1970 Sanat Ödüllerinde iki başarı ödülünü, Tütün Yorgunu romanıyla da 1976 Madaralı Roman Ödülünü, Köylüler ile de 1992 Orhan Kemal Roman Ödülünü kazandı.
“Sürekli düşünen ve üreten bir yazarımızdır. Bütün yazını köylülere, işçilere, yoksul insanlara ve kırsala dayanır, kırsalda soluklanır, kırsalda sancılanır, kendini o insanların arasında mutlu bulur.“ (Nadir Gezer)
ESERLERİ:
ŞİİR: Susuzluk (1956), Kırsal Sancı (1999).
HİKÂYE: Ateş Düşünce (1967), Öte Yakadaki Cennet (1972), Koca Taş (1974), O Güzel İnsanlar (çocuk hikâyeleri, 1978), Yolun Kıyısındaki Adam (1979),Yangın (1981), Duvar Yazarları (1981), Kökten Ankaralı (1982), Hendek Başı (1984), Hem Uzak Hem Yakın (1985), Sıra Dışı Öyküler (1994), Öykülerle Çizgiler (1998), Biz Varız (2000).
ROMAN: Sarı Traktör (1958), Yarbükü (1959), Emmioğlu (1961), Ortakçılar (1964), Ferhat ile Şirin (1965), Toprağa Basınca (çocuk romanı, 1966), Defile (1972), Yaz Davar (1973), Toz Duman İçinde (1974), Ortakçının Oğlu (Ortakçılar ile birlikte, 1974), Tütün Yorgunu (1975), Kente İndi İdris (1981), Vatan Dediler (1981), Köylüler (1991), Define (1993).
ANI: Bozkırda Günler (1952), Karanlığın Kuvveti (köy enstitüsü yılları anıları, 1967), Akan Sulara Karşı (1985).
OYUN: Bir Yol (1966).
DENEME: Bilgiden Bilince Eğitim (1995).
KAYNAK: İhsan Işık / Yazarlar Sözlüğü (1990, 1998) - Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009), Mehmet Cimi / O Yıllar Dile Gelse (1997), Adnan Binyazar / Toz Duman İçinde Vatan Dediler (Ozanlar Yazarlar Kitaplar, 1998), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), Osman Nuri Poyrazoğlu / Kitap Kitap Şiir Gelir Bizlere (2000), Nadir Gezer / Talip Apaydın‘la “Kırsal Sancı” ve Köy Enstitüleri‘nin 60. Yılı Üzerine (söyleşi, Cumhuriyet Kitap, 20.7.2000), Feridun Andaç / Edebiyatımızın Yol Haritası (2000), TBE Ansiklopedisi (2001), Berfin Bahar-Talip Apaydın Özel Bölümü (Şubat 2005),
Fotoğraflar
Yazar (D. 1926, Ömerler köyü / Polatlı / Ankara – Ö. 30 Eylül 2014, Ankara). Çifteler Köy Enstitüsü (1943), Hasanoğlan Yüksek Köy Enstitüsü Güzel Sanatlar Bölümü (1946), Gazi Eğitim Enstitüsü mezunu. Önce köy ilkokullarında, sonra Turhal, Amasya ve Ankara ortaokullarında öğretmenlik yaptı. Talip Apaydın, 8 Eylül 2014 günü Ankara'da vefat etti. 30 Eylül 2014 günü Ankara Kocatepe Camii'nde kılınan öğle namazından sonra Karşıyaka Mezarlığında toprağa verildi.
Hikâye ve şiirleri; Köy Enstitüleri Dergisi (1945), Yücel, Fikirler, Yeditepe, İmece, Varlık, Sanat Emeği gibi dergilerde yer aldı. Şiir ve hikâyeden sonra çalışmaları giderek roman üzerinde yoğunlaştı. Eserlerinde yalın bir anlatımla köy sorunları ve köy insanlarının hayatını yansıttı. Toprağa Basınca kitabı ile 1964’te Doğan Kardeş Çocuk Armağanı üçüncülüğünü, Yapılar Yapılırken ve Otobüs Yarışı adlı basılmamış radyo oyunları ile TRT 1970 Sanat Ödüllerinde iki başarı ödülünü, Tütün Yorgunu romanıyla da 1976 Madaralı Roman Ödülünü, Köylüler ile de 1992 Orhan Kemal Roman Ödülünü kazandı.
“Sürekli düşünen ve üreten bir yazarımızdır. Bütün yazını köylülere, işçilere, yoksul insanlara ve kırsala dayanır, kırsalda soluklanır, kırsalda sancılanır, kendini o insanların arasında mutlu bulur.“ (Nadir Gezer)
ESERLERİ:
ŞİİR: Susuzluk (1956), Kırsal Sancı (1999).
HİKÂYE: Ateş Düşünce (1967), Öte Yakadaki Cennet (1972), Koca Taş (1974), O Güzel İnsanlar (çocuk hikâyeleri, 1978), Yolun Kıyısındaki Adam (1979),Yangın (1981), Duvar Yazarları (1981), Kökten Ankaralı (1982), Hendek Başı (1984), Hem Uzak Hem Yakın (1985), Sıra Dışı Öyküler (1994), Öykülerle Çizgiler (1998), Biz Varız (2000).
ROMAN: Sarı Traktör (1958), Yarbükü (1959), Emmioğlu (1961), Ortakçılar (1964), Ferhat ile Şirin (1965), Toprağa Basınca (çocuk romanı, 1966), Defile (1972), Yaz Davar (1973), Toz Duman İçinde (1974), Ortakçının Oğlu (Ortakçılar ile birlikte, 1974), Tütün Yorgunu (1975), Kente İndi İdris (1981), Vatan Dediler (1981), Köylüler (1991), Define (1993).
ANI: Bozkırda Günler (1952), Karanlığın Kuvveti (köy enstitüsü yılları anıları, 1967), Akan Sulara Karşı (1985).
OYUN: Bir Yol (1966).
DENEME: Bilgiden Bilince Eğitim (1995).
KAYNAK: İhsan Işık / Yazarlar Sözlüğü (1990, 1998) - Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009), Mehmet Cimi / O Yıllar Dile Gelse (1997), Adnan Binyazar / Toz Duman İçinde Vatan Dediler (Ozanlar Yazarlar Kitaplar, 1998), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), Osman Nuri Poyrazoğlu / Kitap Kitap Şiir Gelir Bizlere (2000), Nadir Gezer / Talip Apaydın‘la “Kırsal Sancı” ve Köy Enstitüleri‘nin 60. Yılı Üzerine (söyleşi, Cumhuriyet Kitap, 20.7.2000), Feridun Andaç / Edebiyatımızın Yol Haritası (2000), TBE Ansiklopedisi (2001), Berfin Bahar-Talip Apaydın Özel Bölümü (Şubat 2005),
