Seyyid Muhammed Şerif Sükûtî
19. Yüzyıl İslâm âlimi ve Nakşibendî şeyhlerinden (D. Şubat 1869, Bağdat - Ö. 1938). Diyarbekir'in tanınmış ailelerinden olan Sükûtîzâdeler'dendir. Künyesi es-Sükûtî Seyid eş-Şeyh Muhammed Şerif Bahaüddirı es-Sükûtî'dir. Babası Seyid İbrahim Sükûtî'nin görevli bulunduğu Bağdat'ta doğdu. Bağdat ve Hille'nin tanınmış bilim adamlarından ve babasından özel dersler aldı. Çeşitli görevlerde bulundu. 14 Haziran 1900 tarihinde İstanbul Hüdai Dergahı Şeyhliğine ve Meclis-i Meşayih üyeliğine atandı. Bu son görevi 15 yıl sürdü. Kendisine 1904'te 3. rütbeden Osmanlı Nişanı ve 1906'da Bilad-ı Hamse payesi verildi.
Şeyh Feridüddin Ahmed b.Süleyman el-Halidî en-Nakşibendi'nin Nakşibendi Sadâtının Şemâili adlı eserini Türkçeye çevirdi (Bkz. İstanbul Belediye Kütüphanesi, Osman Ergin yazmalar bölümü, Nu.1580). 1938'de vefat etti.
KAYNAK: Şevket Beysanoğlu / Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları (c. 4, s. 10, 2003; naklen M. Şefik Korkusuz / Tezakir-i Meşayih-i Amid, s. 163-166), İhsan Işık / Diyarbakır Ansiklopedisi (2013) - Geçmişten Günümüze Diyarbakırlı İlim Adamları Yazarlar ve Sanatçılar (2014) - Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (C. 12, 2015).
