Semih GümüşBu sayfa sizin mi?
Yazar. 1956, Ankara doğumlu. Ortaöğrenimini Ankara Fen Lisesi ve Gazi Lisesinde okuyup tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini bitirdi. 1978’ten itibaren çeşitli basın kuruluşlarında çalıştı. Ankara’da arkadaşlarıyla Yarın dergisini çıkardı ve yönetti. İstanbul’a yerleşek Adam Yayınlarında editör olarak çalıştı ve Adam Öykü dergisinin genel yayın yönetmenliğini yaptı. Eleştiri, inceleme, deneme ve kitap tanıtma yazıları başta Cumhuriyet Kitap ve Radikal Kitap ekleri olmak üzere pek çok dergide yayımlandı. Adam Yayınlarından ayrıldıktan (2005) sonra çalışmalarını serbest yazar olarak sürdürdü.
“Semih Gümüş, yazılarında yapıtları ve yazınsallığı ön planda tutan eleştirmenlerden biri. Puslu Ada’daki denemelerinde Semih Gümüş, önceki yapıtlarından farklı olarak yazılarından çok edebiyatın temel sayılabilecek sorunlarına değiniyor. Öncelikle ‘yazar’ kimliğini sorguluyor; bu soruyu önceleyen de, kuşkusuz, insanların neden yazdıkları sorusu. Eleştiride nesnel bir dili önemseyen yazarın bu kitabında, kendi deneyimlerine de değindiğini görüyoruz. (…) Gümüş’ün, yazılarını keskin bir eleştirellik ve yargılayıcı bir bakış yerine, anlamaya çalışan bir açıdan yazdığı söylenebilir. Bununla birlikte yazar ele aldığı konuları tartışırken çok net saptamalar yapmaktan da kaçınmıyor.” (Behçet Çelik)
ESERLERİ:
DENEME-İNCELEME: Roman Kitabı (1991), Türk Yazınından Seçilmiş Kısa Öyküler (1992), Türk Yazınından Seçilmiş Hayvan Hikayeleri (1993), Yazının ve Tarihin Bilinci (1994), Karşılıksız Yazılar (1994), Başkaldırı ve Roman / Hayır... İçin Bir Çözümleme Denemesi (1996), Fethi Naci’ye Armağan (1997), Öykünün Bahçesi (1999), Adalet Ağaoğlu’nun Romancılığı (Adalet Ağaoğlu’nun romanları üstüne yazdığı Yazının ve Tarihin Bilinci ile Başkaldırı ve Roman adlı iki kitabının yeni basımı, 2000), Vüs’at O. Bener Kara Anlatı Yazarı (2000), Futbol ve Biz (2000), Puslu Ada (2002), Yazının Sarkacı Roman (2004), Yazarın Yalnızlık Burcu (2005).
DERLEME: Türk Yazınından Seçilmiş Aşk Öyküleri (Cevat Şakir Kabaağaçlı (Halikarnas Balıkçısı), Leyla Erbil, Memduh Şevket Esendal, Oktay Akbal, Orhan Kemal, Ömer Seyfettin, Tarık Dursun K.,Vüs’at O Bener, 1993), Çağdaş Türk Yazını / Yazın Öğrenimi İçin Temel Bir Kaynak (ortak, 2001), Beyoğlu Öyküleri (2002), İstanbul Öyküleri (2003).
SEÇKİ: Öykülerde İstanbul (2000).
HAKKINDA: Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (6. bas. 1999), Behçet Çelik / Semih Gümüş ile Söyleşi (Virgül, sayı: 28, Mart 2000) - Puslu Ada (Virgül, sayı: 57, Aralık 2002), İş’te Kitap (Bahar 2002), Şener Öztop / Semih Gümüş’ten Nefis Bir Derleme Öykülerde İstanbul (Cumhuriyet Kitap, 15.8.2002), Erhan Üstündağ / Puslu Ada (Radikal Kitap, 29.11.2002), Ahmet Yıldız / Puslu Ada (Edebiyat ve Eleştiri, Mart-Nisan 2003).
Fotoğraflar
Yazar. 1956, Ankara doğumlu. Ortaöğrenimini Ankara Fen Lisesi ve Gazi Lisesinde okuyup tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini bitirdi. 1978’ten itibaren çeşitli basın kuruluşlarında çalıştı. Ankara’da arkadaşlarıyla Yarın dergisini çıkardı ve yönetti. İstanbul’a yerleşek Adam Yayınlarında editör olarak çalıştı ve Adam Öykü dergisinin genel yayın yönetmenliğini yaptı. Eleştiri, inceleme, deneme ve kitap tanıtma yazıları başta Cumhuriyet Kitap ve Radikal Kitap ekleri olmak üzere pek çok dergide yayımlandı. Adam Yayınlarından ayrıldıktan (2005) sonra çalışmalarını serbest yazar olarak sürdürdü.
“Semih Gümüş, yazılarında yapıtları ve yazınsallığı ön planda tutan eleştirmenlerden biri. Puslu Ada’daki denemelerinde Semih Gümüş, önceki yapıtlarından farklı olarak yazılarından çok edebiyatın temel sayılabilecek sorunlarına değiniyor. Öncelikle ‘yazar’ kimliğini sorguluyor; bu soruyu önceleyen de, kuşkusuz, insanların neden yazdıkları sorusu. Eleştiride nesnel bir dili önemseyen yazarın bu kitabında, kendi deneyimlerine de değindiğini görüyoruz. (…) Gümüş’ün, yazılarını keskin bir eleştirellik ve yargılayıcı bir bakış yerine, anlamaya çalışan bir açıdan yazdığı söylenebilir. Bununla birlikte yazar ele aldığı konuları tartışırken çok net saptamalar yapmaktan da kaçınmıyor.” (Behçet Çelik)
ESERLERİ:
DENEME-İNCELEME: Roman Kitabı (1991), Türk Yazınından Seçilmiş Kısa Öyküler (1992), Türk Yazınından Seçilmiş Hayvan Hikayeleri (1993), Yazının ve Tarihin Bilinci (1994), Karşılıksız Yazılar (1994), Başkaldırı ve Roman / Hayır... İçin Bir Çözümleme Denemesi (1996), Fethi Naci’ye Armağan (1997), Öykünün Bahçesi (1999), Adalet Ağaoğlu’nun Romancılığı (Adalet Ağaoğlu’nun romanları üstüne yazdığı Yazının ve Tarihin Bilinci ile Başkaldırı ve Roman adlı iki kitabının yeni basımı, 2000), Vüs’at O. Bener Kara Anlatı Yazarı (2000), Futbol ve Biz (2000), Puslu Ada (2002), Yazının Sarkacı Roman (2004), Yazarın Yalnızlık Burcu (2005).
DERLEME: Türk Yazınından Seçilmiş Aşk Öyküleri (Cevat Şakir Kabaağaçlı (Halikarnas Balıkçısı), Leyla Erbil, Memduh Şevket Esendal, Oktay Akbal, Orhan Kemal, Ömer Seyfettin, Tarık Dursun K.,Vüs’at O Bener, 1993), Çağdaş Türk Yazını / Yazın Öğrenimi İçin Temel Bir Kaynak (ortak, 2001), Beyoğlu Öyküleri (2002), İstanbul Öyküleri (2003).
SEÇKİ: Öykülerde İstanbul (2000).
HAKKINDA: Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (6. bas. 1999), Behçet Çelik / Semih Gümüş ile Söyleşi (Virgül, sayı: 28, Mart 2000) - Puslu Ada (Virgül, sayı: 57, Aralık 2002), İş’te Kitap (Bahar 2002), Şener Öztop / Semih Gümüş’ten Nefis Bir Derleme Öykülerde İstanbul (Cumhuriyet Kitap, 15.8.2002), Erhan Üstündağ / Puslu Ada (Radikal Kitap, 29.11.2002), Ahmet Yıldız / Puslu Ada (Edebiyat ve Eleştiri, Mart-Nisan 2003).
