Saim Ali Dilemre

Dilci (D. 1880, İstanbul - Ö. 1954). İstanbul Tıp Fakültesini bitirdikten sonra gönderildiği (1908) Almanya Giessen Üniversitesinde uzmanlık eğitimi gördü. Dönüşünde İstanbul Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak çalıştı. Profesörlüğe yükseldi. Onbeş yıl kadar morg müdürlüğü yaptı.

Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesinde Türk dili okutmanı olarak dersler verdi (1935-40). Türk Dil Kurumu çalışmalarına katıldı. Atatürk tarafından kendisine Dilemre soyadı verildi. Erzurum (1935-39), Rize (1939-43) milletvekili olarak TBMM’de bulundu.

BAŞLICA ESERLERİ:

Hususi Marazi Teşrih (1928), Uykusuzluk ve Tedavisi (1928), Hint-Avrupa Ekleri ve Türkçe (1935), Güneş Dil Kuramı (1936), Türk-Kelt Sorunu (1936), Dil Coğrafyası (1937), Genel Dil Bilgisi (2 cilt, 1939, 1942), Hekimlik Dili Terimleri (1945), Dil Devrimi İçin (1949), Dil Devrimi ve Zorlama Üzerine (1952).

HAKKINDA: Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999).