Said Efendi (Kabzımalzade)
Osmanlı dönemi devlet adamı, nazır, müsteşar (D. 1821, İstanbul – Ö. 1907, İstanbul). Sultan Abdülâziz zamanında ve II. Abdülhamid’in ilk saltanat yıllarında Dahiliye Nazırlığı etmiş, Babıali’nin dürüst olmakla meşhur ricalindendir. Safranbolulu Kabzımal Hüseyin Efendi’nin oğludur. Babıâli’nin muhtelif kalemlerinde bulunduktan sonra Beylikçi, Amedci, Sadaret Müsteşar vekili, Meclis-i Ahkâm-ı Adliye âzası, Hariciye Müsteşarı olmuştu.
Sadaret Müsteşarı olarak (1875) Adliye nazırı Mithat, Serasker Rıza, Hariciye nazırı Saffet, Ticaret nazırı Damat Mahmut Celalettin, Maliye nazırı Yusuf paşalardan oluşan encümenin üyesi sıfatıyla Sadrazam Mahmut Nadim Paşa'nın "Tenzil-i faiz" kararını ötekilerle birlikte onayladı. Çerkes Hasan Vakası'nda (1876) vekillerin bir bölümüyle birlikte koridordan aşağı kaçarak canını güç kurtardı.
1870’te Dâhiliye Nazırlığına getirildi. Ondan sonra Sadaret Müsteşarı, Şûrayı Devlet Âzası ve 1878’de ikinci defa Dahiliye Nazırı, Daha sonra Ticaret nazırı (1879) ve Ziraat nazırı (1881) olarak görev yaptı. Pek ağır başlı ve herkese hürmet telkin etmiş dürüst bir adam olarak tanınır.
KAYNAK: İbrahim Alâeddin Gövsa / Türk Meşhurları (1946), Milliyet Büyük Larousse Sözlük ve Ansiklopedisi (1. cilt, 1986).
