Halk ozanı. 1 Ocak 1949, Çikhasan köyü / Alaca / Çorum doğumlu. Asıl adı Ali Çetin’dir. İlkokulu köyünde okudu. Henüz öğrenci iken bir kıza aşık oldu. Bu aşkın etkisiyle saz çalmaya ve şiir söylemeye başladı. Ankara’da gündüzleri inşaatlarda çalışırken akşamları da Samanpazarı’ndaki Âşıklar Kahvesine devam etti. Burada tanıştığı Maraşlı Aşık Kul Ahmet’e çıraklık ederek Naçarî mahlasını ondan aldı. Sonraki yıllarda Adana ve İzmir’de bulundu. Bu yıllarda hapse düştü, beş cezaevi gezdi. Hayatını ve çalışmalarını Ankara’da sürdürdü.
İlk şiiri 1970 yılında Erenler gazetesinde, diğer şiirleri Sevgi Yolu dergisi başta olmak üzere çeşitli dergi ve gazeteler ile çok sayıda antolojide yer aldı. Ozan Asari, Ozan Özdeki, Şair Hürdemi gibi çok sayıda çırak yetiştirerek onlara mahlas verdi. Çağdaş Radyo ve Gerçek Radyo’da 1996-2000 yıllarında “Anadolu’ya Soluk Verenler” adlı programı hazırlayıp sundu. Âşık Veysel’in ölümünün 26. yıldönümünde Cumhurbaşkanlığı Köşkünde düzenlenen programda Cumhurbaşkanı tarafından kendisine plaket verildi. Yüze yakın antolojide şiiri yayımlandı. 2003 yılında bir şiir kasedi çıktı.
Hoşgörülü, barışçı, özgürlükçü bir anlayışı benimseyerek, şiirlerinde bu bakış açısını dile getirdi. Halk Ozanları Kültür Vakfı (1997’de başkan), Ankara Halk Ozanları Kültür Derneği gibi yirmi civarında sivil toplum kuruluşunun üyesidir.
ESERLERİ:
Anadolu Kültürü ve Ozanlarımız (1995), Anadolu’nun Çileli Ozanları (1997), Anadolu’yu Gezen Ozanlar (1999), Ozanlardan Bir Demet (2000), Duygu Rehberi - Şairler ve Ozanlar Antolojisi 2002).
KAYNAK: Prof. Dr. Sami Sarıkaya / Anadolu’ya Soluk Verenler Ozan Naçari Baba (2004), Prof. Dr. İlhan Sezgin / Anadolu’nun Özgür Ozanı Ozan Naçari Baba (2005), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Fotoğraflar
Halk ozanı. 1 Ocak 1949, Çikhasan köyü / Alaca / Çorum doğumlu. Asıl adı Ali Çetin’dir. İlkokulu köyünde okudu. Henüz öğrenci iken bir kıza aşık oldu. Bu aşkın etkisiyle saz çalmaya ve şiir söylemeye başladı. Ankara’da gündüzleri inşaatlarda çalışırken akşamları da Samanpazarı’ndaki Âşıklar Kahvesine devam etti. Burada tanıştığı Maraşlı Aşık Kul Ahmet’e çıraklık ederek Naçarî mahlasını ondan aldı. Sonraki yıllarda Adana ve İzmir’de bulundu. Bu yıllarda hapse düştü, beş cezaevi gezdi. Hayatını ve çalışmalarını Ankara’da sürdürdü.
İlk şiiri 1970 yılında Erenler gazetesinde, diğer şiirleri Sevgi Yolu dergisi başta olmak üzere çeşitli dergi ve gazeteler ile çok sayıda antolojide yer aldı. Ozan Asari, Ozan Özdeki, Şair Hürdemi gibi çok sayıda çırak yetiştirerek onlara mahlas verdi. Çağdaş Radyo ve Gerçek Radyo’da 1996-2000 yıllarında “Anadolu’ya Soluk Verenler” adlı programı hazırlayıp sundu. Âşık Veysel’in ölümünün 26. yıldönümünde Cumhurbaşkanlığı Köşkünde düzenlenen programda Cumhurbaşkanı tarafından kendisine plaket verildi. Yüze yakın antolojide şiiri yayımlandı. 2003 yılında bir şiir kasedi çıktı.
Hoşgörülü, barışçı, özgürlükçü bir anlayışı benimseyerek, şiirlerinde bu bakış açısını dile getirdi. Halk Ozanları Kültür Vakfı (1997’de başkan), Ankara Halk Ozanları Kültür Derneği gibi yirmi civarında sivil toplum kuruluşunun üyesidir.
ESERLERİ:
Anadolu Kültürü ve Ozanlarımız (1995), Anadolu’nun Çileli Ozanları (1997), Anadolu’yu Gezen Ozanlar (1999), Ozanlardan Bir Demet (2000), Duygu Rehberi - Şairler ve Ozanlar Antolojisi 2002).
KAYNAK: Prof. Dr. Sami Sarıkaya / Anadolu’ya Soluk Verenler Ozan Naçari Baba (2004), Prof. Dr. İlhan Sezgin / Anadolu’nun Özgür Ozanı Ozan Naçari Baba (2005), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
