Osman Koca

Roman ve öykü yazarı, çevirmen.. 26 Eylül 1975, İstanbul doğumlu. İstanbul Şehit Adem Yavuz İlkokulu (1986) İstanbul Kağıthane İmam Hatip Lisesi.(1994) ve Cumhuriyet Üniversitesi Fen- Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü.(1998) mezunu. Eğitimini tamamladıktan sonra Milli Eğitim Bakanlığı bünyesindeki okullarda öğretmenlik yaptı. İngilizce ve Arapça bilen yazar, Ayşegül Koca ile evli; Aybars Nuaym ve Günberk Nadi adlarında iki çocuk babasıdır.

İlk öyküsü Kırklar dergisinin Ocak-Şubat 2004 sayısında yer almıştı. Öyküleri ve incelemeleri başta Dergâh, Yedi İklim, Türk Edebiyatı, Kültür ve Hece Öykü olmak üzere birçok edebiyat dergisinde yayımlandı. “Hayata Dair” adlı öyküsü ile 2003 yılı Orhan Kemal Öykü Ödülüne ve yine aynı yıl “Kral Suban” isimli romanıyla Beyan Yayınları İlk Romancı Ödülüne layık görüldü. Uzun bir süre Türk ve Doğu klasikleri üzerine çalıştı. Bir yandan Beyan Yayınları’nda 100 Temel Eser Serisinin editörlüğünü devam ettirirken bir yandan da derleme ve çeviri eserlerini bu seriden yayımladı. Aynı dönem içinde Artus Kitap Edebiyat Kitaplığının editörlüğünü de yürüttü.

ESERLERİ:

ROMAN: Kral Suban (2004)

ÖYKÜ: Düşnâne (2007)

DERLEME: Gülistan (2005), Dede Korkut Hikâyeleri (2005), Kerem ile Aslı (2006), Evliya Çelebi Seyahatnamesi’nden Seçmeler (2005), Yunus Emre Divanı’ndan Seçmeler (2005), Kutadgu Bilig’den Seçmeler (2005), Mesnevi’den Seçmeler (2005), Divan Şiirinden Seçmeler (2008), Antoloji - Halk Şiirinden Seçmeler (2006).

“Hayatın Rövanşı’nı yazgısız Hercai’lerde arayan, bu hayatları yerel evrensellikten velut Gülkondu’lara taşıyan ve bu arada kendi dünyasının kahramanlarını Aylak’ça gezindirmekten sakınmayıp günışığına çıkaran yazarın özellikle son öyküsü final sahnesine yakışan bir tarzda kaleme alınmış.‘Çoksunan ben’ ile ‘yoksunan öz-ben’ arasındaki kazanımlardan çok yitimlere dayanan paradoks çıkarsamalara dayalı bu ilişkinin okuru da içine alan manifestosunu, iyi okuyup doğru anlamak gerekiyor.

Sözün özü, klasik öykü formatlarının çok çok ötesine geçmiş Osman Koca’nın ürünleri. Kendine özgü öyküsel bir dil geliştiren yazarın konu sıkıntısı çekmediği zaten eserine yansıyan tipolojiden pekâlâ çıkarılabilir. Elimden düşürmeden, büyük haz alarak okudum Kervankıran’ı. Yıllardır bu işin mutfağında olan yazarın eline, yüreğine sağlık.”(Hüseyin Akın)

ÇEVİRİ: Kelile ve Dimne (fabl, el-Ebu Lous Şeyho el-Yusûf’î’den, 2005).

HAKKINDA:  Kral Suban (Yeni Şafak, 13.03.2004), Kral Suban  (röportaj, Zaman, 01.06.2004), Kral Suban (Yeni Mesaj, 28.05.2004), Hüseyin Akın (Milli Gazete, 11.07.2004), Kral Suban (Metafizik Magazin Dergisi, Ağustos 2004), Düşnane (Milli Gazete, 13.03.2007), Düşnane (Kırknar dergisi, Mayıs 2007), Düşnane (Gerçek Hayat dergisi, 25.05.2007), Düşnane (Aksiyon dergisi, 02.04.2007), Olgun Keser / Bostan ve Gülistan (Milli Gazete, 08.11.2008).