Orhan Yavuz
Bu sayfa Biyografya editörlerince hazırlandı. Sizin sayfanızsa yönetimini devralabilirsiniz.
Edebiyat araştırmacısı. 1956, Küçükkarapınar / Ermenek / Konya doğumlu. İlk ve ortaöğrenimini Çumra’da tamamladı. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1979) mezunu. Aynı yıl bitirdiği bölüme Türk dili asistanı olarak atandı. “Eski Türkiye Türkçesi Metinleri Üzerinde Araştırmalar -Transkripsiyon - Ek Dizini- Sözlük” adlı doktora ön çalışmasını 1981’de, “Anadolu Türkçesi ile Yapılan En Eski Tezkiretü’l- Evliyâ Tercümesi ve Dil Özellikleri” adlı doktora tezini 1986’da tamamladı. 1988’de Selçuk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesinde Türk Dili Bölümünde yardımcı doçent olarak görev aldı. 1992-94 yıllarında Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü başkanlığı yaptığı bu fakültede on yıl da Türk Dili Anabilim Dalının başkanlığı görevini yürüttü. Çalışmalarını aynı üniversitenin Türk Dili Koordinatörü, Eski Türk Dili Anabilim Dalı Başkanı ve Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yönetim Kurulu üyesi olarak sürdürdü.
Makaleleri, 1983 yılından itibaren Türk Dünyası Araştırmaları, Elif, SÜ Fen Edebiyat Fakültesi Edebiyat Dergisi dergiler ile Yüzyıl Saz Şâiri Âşık Ömer Üzerine Bazı Mülahazalar adlı kitapta yayımlandı.
ESERLERİ:
Tezkiretü’l-Evliyâ (1988), Türk Hikâyeler Külliyatı Ferec Ba’de’ş-Şidde’den Seçmeler (B. Seyidoğlu ile birlikte, 1990), Üniversiteler İçin Uygulamalı Türk Dili ve Kompozisyon Bilgileri (Y. Karasoy, A. Kayasandık, B. Direkçi ile birlikte, 2001), Kansu Gavrî’nin Türkçe Divânı (metin- inceleme- tıpkıbasım, 2002).
KAYNAK: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Fotoğraflar
Edebiyat araştırmacısı. 1956, Küçükkarapınar / Ermenek / Konya doğumlu. İlk ve ortaöğrenimini Çumra’da tamamladı. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1979) mezunu. Aynı yıl bitirdiği bölüme Türk dili asistanı olarak atandı. “Eski Türkiye Türkçesi Metinleri Üzerinde Araştırmalar -Transkripsiyon - Ek Dizini- Sözlük” adlı doktora ön çalışmasını 1981’de, “Anadolu Türkçesi ile Yapılan En Eski Tezkiretü’l- Evliyâ Tercümesi ve Dil Özellikleri” adlı doktora tezini 1986’da tamamladı. 1988’de Selçuk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesinde Türk Dili Bölümünde yardımcı doçent olarak görev aldı. 1992-94 yıllarında Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü başkanlığı yaptığı bu fakültede on yıl da Türk Dili Anabilim Dalının başkanlığı görevini yürüttü. Çalışmalarını aynı üniversitenin Türk Dili Koordinatörü, Eski Türk Dili Anabilim Dalı Başkanı ve Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Yönetim Kurulu üyesi olarak sürdürdü.
Makaleleri, 1983 yılından itibaren Türk Dünyası Araştırmaları, Elif, SÜ Fen Edebiyat Fakültesi Edebiyat Dergisi dergiler ile Yüzyıl Saz Şâiri Âşık Ömer Üzerine Bazı Mülahazalar adlı kitapta yayımlandı.
ESERLERİ:
Tezkiretü’l-Evliyâ (1988), Türk Hikâyeler Külliyatı Ferec Ba’de’ş-Şidde’den Seçmeler (B. Seyidoğlu ile birlikte, 1990), Üniversiteler İçin Uygulamalı Türk Dili ve Kompozisyon Bilgileri (Y. Karasoy, A. Kayasandık, B. Direkçi ile birlikte, 2001), Kansu Gavrî’nin Türkçe Divânı (metin- inceleme- tıpkıbasım, 2002).
KAYNAK: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
