Biyografya
Nihat Boydaş

Nihat Boydaş

Doğum
1942
Yozgat, Türkiye
Eğitim
Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-İş Eğitimi Bölümü

Şair, hikâyeci, müzisyen, hattat. 1942, İnkışla köyü / Sarıkaya / Yozgat doğumlu. Kayseri Mimar Sinan İlköğretmen Okulu (1960), Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-İş Eğitimi Bölümü (1964) mezunu. Gercüş’te sınıf öğretmenliği ve okul müdürlüğü, Ankara ve Bitlis liselerinde resim öğretmenliği yaptı. İngiltere’ye gönderildi, okul yöneticiliği ve müfredat programlarıyla ilgili incelemelerde bulundu. AÜ Eğitim Bilimleri Fakültesinde lisans tamamladı, sanat eğitimi dalında yüksek lisans yaptı. Aynı üniversitenin İlâhiyat Fakültesinde, İslâm sanatları alanında doktorasını tamamladı ve Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Resim-İş Eğitimi Bölümüne geçerek, 1984 yılında doçent, 1995 yılında profesör oldu. Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu üyeliğine seçildi. Rumeli ve Türk Cumhuriyetleri’nde ve yurt içinde birçok bilimsel toplantılara katıldı, konferanslar verdi. Resim-İş Eğitimi Bölümü başkanı iken Millî Eğitim Bakanlığı ve YÖK Dünya Bankası işbirliği ile düzenlenen program geliştirme ve öğretmen yetiştirme çalışmalarına katıldı. 1997 yılında ABD Arizona State Üniversitesinde sanat eğitimi ile ilgili incelemelerde bulundu.

1986 yılından bu yana aynı fakültede Resim Bölümü ve Ana Bilim Dalı başkanı, Atatürk Kültür Merkezi üyesidir. Bir süre Dr. Nazmi Özalp, Cinuçen Tanrıkorur ve Arif Biçen gibi sanatçılardan ud ve ney meşkleri aldı. Şiir, deneme ve hikâyeleri Türk Yurdu, Bilge, Türk Dili, Bozok, Yedi İklim, Millî Eğitim gibi dergilerde yayımlandı.

ESERLERİ:

HİKÂYE: Bal Kokmaz (1992), Kavalını Satanlardan Değilim (1992), Göç (1993), Kadın Kadın Dedikleri (1993), Şıhlı Kâ (1995), Cafiye (1996), Onbir Ev Sahipli Kiracı (1996), Türkçe Bilmeyen Cennete Giremez (2000).

İNCELEME: Ta’lik Yazıya Plastik Değerler Açısından Bir Yaklaşım (1994), Eleştiriye Giriş ve Resim Eleştirileri (2005).

HAKKINDA: Azize Aktaş Yasa / 15. Yılında Atatürk Kültür Merkezi (1998), M. Cumbur / Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi (2000).