Münevver OğanBu sayfa sizin mi?
Öykü yazarı. 1 Ocak 1957, Kolak köyü / Çameli / Denizli doğumlu. İlköğrenimini köyünde, orta ve yükseköğrenimini İzmir’de tamamladı. Ege Üniversitesi Sağlık Koleji, İzmir Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü (1979) ve Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1992) mezunu. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halk Eğitimi Bölümününde “Demokratik Bir Okul Ortamının Oluşturulmasında Okul Aile Birliklerinin Yeri ve Önemi” başlıklı tezi ile yüksek lisans yaptı. 2002-03 döneminde Bilkent Üniversitesi Türk Edebiyatı Bölümünde doktora programına devam etti. Ege Üniversitesinde hemşirelik (1976-85), Zonguldak ve Ankara'da Türkçe-edebiyat öğretmenliği (1985-2000) yaparak emekliye ayrıldı.
Eğitim konularındaki inceleme ve makaleleri Öğretmen Dünyası, Abece, Eğitim ve Yaşam dergilerinde; sanatçılarla yaptığı söyleşi ve öyküleri Cumhuriyet Kitap, Varlık, Kıyı, Karşı, Kavram Karmaşa, Türk Dili, Folklor Edebiyat, Anadolu Ekini, Damar, TÖMER Anadili, Turnalar, Pencere, Aykırısanat dergilerinde yayımlandı. Aykırısanat dergisi 2003 Kısa Öykü Yarışmasında birincilik, 2003 Hacıbektaş Veli Kısa Öykü Yarışmasında üçüncülük ödülü aldı. Eğitim-İş Sendikası, Edebiyatçılar Derneği, Bilim ve Edebiyat Eserleri Sahipleri Meslek Birliği (BESAM), Ulusal Eğitim Derneği üyesidir.
“Oğan’ın ilk öyküleri ne gibi özellikler yansıtıyordu? Bir kez ‘öykümsü’ diyebileceğimiz, henüz denemeyle ilişkisini kesmemiş örneklerdi bunlar, öykülerin çok büyük bölümü için bunu söylemek olanaklıydı. Böyle olduğu için, dramatik bir aksa (anadamara) da yaslanmıyor, sonuçta kısa öyküden beklenebilecek etkinin ortaya çıkmasına olanak tanımıyordu bir türlü.
“Bu yanlarıyla zedeli olduğunu düşünmüştüm, Oğan’ın ilk öyküler demeti Yitik veMavi’yi okuduğumda. Ama Hüzünler Evi, bunları aşmış bir yazarla tanıştırdı beni. Öyküler hem denemeyle bağlarını görece koparıp kendi sularına doğru açılmışlardı hem de roman, öykü, oyun gibi yazınsal türlerin gereksindiği dramatik anadamarlara kavuşup rahatlamış, canlılık kazanmışlardı. (...)
“Ama öyküler böyle düzayak değerlendirmeyi hak ediyor değil! Sapasağlam duruşlarıyla, sıkılıkla, anlamlandırma yoğunluklarıyla öyküyü iyi bilen, türe yoğun emek vermiş birinin elinden çıktığı açıkça görülebiliyor ürünlerin.
“Daha öncekilerden sızan anlatımcı aktarımlar yerine bunları okurun anlamlandırmasını sağlayan bir kavrayış getiriyor yazar. Bu arada anlam katmanlarını yoğunlaştırırken konularını da çeşitlendiriyor. Öykü evrenindeki genişliğe, öykü kişileri yelpazesindeki yayılım da katılıyor. Sonra yananlam döşemede, ayrıntı yerleştirmede pek çok yazarı gölgede bırakacak biri o. Gerçekten de her olayı, durumu, ilişkiyi, nesneyi birebir anlatmaktan kaçınan, bunları ilkin yazın ortamına alıp yazınsal düzlemde nasıl ele alınması gerekiyorsa öyle yansıtan bir yazar!” (M. Sadık Aslankara)
ESERLERİ: (Öykü):
Yitik ve Mavi (1997), Hüzünler Evi (2004).
KAYNAK: Nermin Küçükceylan / Münevver Oğan ile Öyküleri Üzerine (Damar, Kasım 2004), M. Sadık Aslankara / İki Kitaplılır (Cumhuriyet Kitap, 31.3.2005).
Fotoğraflar
Öykü yazarı. 1 Ocak 1957, Kolak köyü / Çameli / Denizli doğumlu. İlköğrenimini köyünde, orta ve yükseköğrenimini İzmir’de tamamladı. Ege Üniversitesi Sağlık Koleji, İzmir Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü (1979) ve Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1992) mezunu. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Halk Eğitimi Bölümününde “Demokratik Bir Okul Ortamının Oluşturulmasında Okul Aile Birliklerinin Yeri ve Önemi” başlıklı tezi ile yüksek lisans yaptı. 2002-03 döneminde Bilkent Üniversitesi Türk Edebiyatı Bölümünde doktora programına devam etti. Ege Üniversitesinde hemşirelik (1976-85), Zonguldak ve Ankara'da Türkçe-edebiyat öğretmenliği (1985-2000) yaparak emekliye ayrıldı.
Eğitim konularındaki inceleme ve makaleleri Öğretmen Dünyası, Abece, Eğitim ve Yaşam dergilerinde; sanatçılarla yaptığı söyleşi ve öyküleri Cumhuriyet Kitap, Varlık, Kıyı, Karşı, Kavram Karmaşa, Türk Dili, Folklor Edebiyat, Anadolu Ekini, Damar, TÖMER Anadili, Turnalar, Pencere, Aykırısanat dergilerinde yayımlandı. Aykırısanat dergisi 2003 Kısa Öykü Yarışmasında birincilik, 2003 Hacıbektaş Veli Kısa Öykü Yarışmasında üçüncülük ödülü aldı. Eğitim-İş Sendikası, Edebiyatçılar Derneği, Bilim ve Edebiyat Eserleri Sahipleri Meslek Birliği (BESAM), Ulusal Eğitim Derneği üyesidir.
“Oğan’ın ilk öyküleri ne gibi özellikler yansıtıyordu? Bir kez ‘öykümsü’ diyebileceğimiz, henüz denemeyle ilişkisini kesmemiş örneklerdi bunlar, öykülerin çok büyük bölümü için bunu söylemek olanaklıydı. Böyle olduğu için, dramatik bir aksa (anadamara) da yaslanmıyor, sonuçta kısa öyküden beklenebilecek etkinin ortaya çıkmasına olanak tanımıyordu bir türlü.
“Bu yanlarıyla zedeli olduğunu düşünmüştüm, Oğan’ın ilk öyküler demeti Yitik veMavi’yi okuduğumda. Ama Hüzünler Evi, bunları aşmış bir yazarla tanıştırdı beni. Öyküler hem denemeyle bağlarını görece koparıp kendi sularına doğru açılmışlardı hem de roman, öykü, oyun gibi yazınsal türlerin gereksindiği dramatik anadamarlara kavuşup rahatlamış, canlılık kazanmışlardı. (...)
“Ama öyküler böyle düzayak değerlendirmeyi hak ediyor değil! Sapasağlam duruşlarıyla, sıkılıkla, anlamlandırma yoğunluklarıyla öyküyü iyi bilen, türe yoğun emek vermiş birinin elinden çıktığı açıkça görülebiliyor ürünlerin.
“Daha öncekilerden sızan anlatımcı aktarımlar yerine bunları okurun anlamlandırmasını sağlayan bir kavrayış getiriyor yazar. Bu arada anlam katmanlarını yoğunlaştırırken konularını da çeşitlendiriyor. Öykü evrenindeki genişliğe, öykü kişileri yelpazesindeki yayılım da katılıyor. Sonra yananlam döşemede, ayrıntı yerleştirmede pek çok yazarı gölgede bırakacak biri o. Gerçekten de her olayı, durumu, ilişkiyi, nesneyi birebir anlatmaktan kaçınan, bunları ilkin yazın ortamına alıp yazınsal düzlemde nasıl ele alınması gerekiyorsa öyle yansıtan bir yazar!” (M. Sadık Aslankara)
ESERLERİ: (Öykü):
Yitik ve Mavi (1997), Hüzünler Evi (2004).
KAYNAK: Nermin Küçükceylan / Münevver Oğan ile Öyküleri Üzerine (Damar, Kasım 2004), M. Sadık Aslankara / İki Kitaplılır (Cumhuriyet Kitap, 31.3.2005).
