Şair ve ressam. 11 Eylül 1943, Y. Örükçü / Akçadağ / Malatya doğumlu. Akçadağ Ortaokulu ve Kuleli Askerî Lisesinden sonra İzmir Hava Harp Okulunu bitirdi. Eğitimini tamamladıktan sonra Hava Kuvvetleri Komutanlığı emrinde Diyarbakır (1961-67), Ankara (1967-72), Balıkesir (1972-75), Ankara (1975-80) birlik ve üslerinde görev yaptı. 1980 yılında kıdemli binbaşı rütbesinde iken emekliye ayrıldı. Edebiyat ve resim çalışmalarını emekli olduktan sonra Ankara’da ve İstanbul'da sürdürdü.
1984 başında Ankara Kızılay’da kurduğu Doku Sanat Galerisi’ni 1986 yılında Çankaya’ya taşıdı. 1987’ de aynı adreste ikinci bölümü, 1996’da İstanbul’da şubesini açtı. Görsel Sanatlarla ilgili yapıtlar sergileyen Mehmet Kıyat, iki kişisel resim sergisi yanı sıra birçok karma sergiye katıldı.
İlk şiiri 1969’da Çağrı dergisinde, daha sonraki yıllarda ürünleri Çağrı (1961-67), Evrim (1962-65), Ataç (1965), Varlık (1967), Yeditepe (1964-67), Türk Dili (1967-80), Türkiye Yazıları (1977-80), Yazko Edebiyat (1980-82), Adam Sanat (1992-94) dergilerinde yer aldı. Edebiyatçılar Derneği ve Türkiye Yazarlar Sendikası üyesidir.
Mehmet Kıyat Şiiri İçin Ne Dediler?
“Bilinçli, yalın, tuttuğunu koparmasını bilen bir ozanla karşı karşıya bulunduğumuzu görelim.” (Mehmed Kemal)
***
“Mehmet Kıyat, pürüzsüz, sağlam bir deyiş ustalığı, simgelerinin zenginliğiyle dikkati çeken bir şair...” (Necati Cumalı)
***
“Kırk yıllık dostum ozan Mehmet Kıyat, Türk şiir akınının sessiz ve derinden giden bir ozanı. Onun şiiri, özgün ve imge ağırlıklıdır. Yalın ve içten bir duyarlıkla toplumsal gerçekçi konulardan yana olmuştur şiirlerinde.” (Mahmut Makal)
***
“Mehmet Kıyat’ın şiirleri boyası kurumamış resimler gibi duruyor önümüzde.” (Gültekin Emre)
ESERLERİ:
Şiir:Ak Özlem (1962), Çoklu Kentler Gerçeği (1963), Sûrelerin Sözü (1964), Doğu (1965), Türkiye Bizi Dinliyor (1967), Yeniden (1970), Kolkola (1977), Yazılan (1982), Acılar Bize Kalıyor (1996), Ses ve Doku (1996), İzini Süren (1996), Gül ve Defne (Orhan Taylan’ın resimleriyle, 1996), Yüreğim Yüreğim (Kayhan Keskinok’un resimleriyle, 1996), Sesler (Ali Candaş’ın resimleriyle, 1997), Kasırga (2002), Çakmaktaşı (2003), Güneşe Düşen Gölge (2004), Kimsenin Umurunda Değil (2005), Ölüm Kaçmış Gözlerine (2005), Kentlerimiz Kent Olmadı / Köyde Kaldı Cumhuriyet (2006), Daha İyisi Yok (2007), Koca Çınar Olsanız İstemem / Şiirimin Gölgesi Bana Yeter (2008), Sorusunu Unutan Toplum (2008), Aydın Karanlığı (2009), İyiliğin Belleği Olmaz (2009), Dünde Kalan (2010), Şiirse Bekler Beni (2010), Küstüm Otu Günleri (2010), Karanlığın Gölgesinde (2010), Dokuz Canlı Sessizlik (2010), Suç Ortağı (2011), Tilki Uykusunda (2011), Al Gülüm Ver Gülüm (2012), Us ve Yürek Tutulması (2012), Sözün Bittiği Yer (2012), Adam Olmak (2013), Geveze Suskularda (2013), Mayın Tarlası (2013), Kafkas Arısı (2014), Şiirle Kalmak (2014), Güneşi Isıtmak (2014), Özlemini Unutan Yalnızlık (2017), Düzlüğün Çavlanı Olmaz (2017), Gidenlerle Yola Çıkılmaz (2017), Boğulmuş Denizlerde Toplanmak (2017), Erk Fırtınaları (2017).
Deneme: Sanat ve Estetik (2014).
KAYNAKÇA: Yurt Ansiklopedisi (c. VIII, 1982-1983), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), TBE Ansiklopedisi (2001), Gültekin Emre / Gül ve Defne’nin Yüreğindeki Sesler (Cumhuriyet Kitap, 25.7.2002), İhsan Işık / Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2006), Mehmet Kıyat (Bilgi teyidi, Şubat 2018).
