Mehmet GümüşkılıçBu sayfa sizin mi?

Dil ve edebiyat araştırmacısı. 7 Mayıs 1967, İstanbul doğumlu. Zübeyde Hanım İlkokulu (1967), Kadıköy İmam Hatip Lisesi (1985), İstanbul Üniversitesi Edebiyat fakültesi TDE Bölümü (1989) mezunu. Yüksek lisans tezi. “ Viguer’in ‘Flemens de la Langue Turque’ Adlı Eserinin Ses Uyumları Bakımından İncelenmesi” (İÜ, SBE Yeni Türk Dili Ana Bilim Dalı, 1992). Doktora tezi: “ 18. Yüzyıl Türkçesi Ses Hadiseleri” (İÜ, SBE Yeni Türk Dili Ana Bilim Dalı, 1997). Doçentlik tezi: “ Tursun Fakih, Gazavat-ı Bahr-ı Umman ve Sanduk – Cumhurname” (tıpkı basım, tenkitli neşir, 2007). 1991 yılından itibaren İstanbul Fatih Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde öğretim üyesi (Doç.Dr.) ve bölüm başkanı olarak görev yaptı. Zehra Gümüşkılıç ile evli; Zeynep Esra adlı bir çocuk babasıdır.

İlk makalesi İlmî Araştırmalar dergisinde, sonraki yıllarda yazıları Akademik Araştırmalar, Avrasya Etüdleri, Türklük Araştırmaları Dergisi, Folklor, Edebiyat, Milli Folklor, Türk Kültürü, İlmî Araştırmalar Turkish Studies ve Yağmur dergilerinde yayımlandı. Batı Türkçesinin ilk devri olan Eski Anadolu Türkçesi, onun devamı Osmanlı Türkçesi ve Batı Türkçesinin günümüzdeki temsilcisi Türkiye Türkçesi ile 17. yüzyıldan günümüze kadar yabancıların yazdıkları Türkçe gramer ve sözlükler, ayrıca Türkçenin bugünkü problemleri üzerinde çalışmalar yaptı. Branşıyla ilgili olarak Türkiye’de ve yurtdışında düzenlenen ulusal ve uluslararası kurultay ve sempozyumlara katılarak bildirilerini sundu; konferanslar verdi, televizyon programlarına katıldı.

ESERLERİ:

ARAŞTIRMA-İNCELEME: Phonological Features of 18th Century Ottoman Turkish I-VI [18. Yüzyıl Osmanlı Türkçesi Ses Hadiseleri] - The Department of Near Eastern Languages and Civilizations (6 cilt ABD, 2005).

DERLEME: Kelile ve Dinme - Beydeba (2005), Yunus Emre Dîvanı'ndan Seçmeler (2005),  Tursun Fakîh - Gazavât-ı Bahr-ı Ummân ve Sanduk (Giriş-Gramer İncelemesi-Metin-Tıpkı Basım-Sözlük, Tenkitli Neşir), Uygurlardan Osmanlıya (Şinasi Tekin'in Anısına), Gazel Bahçesi, Ereğlili Turabi, Aşçı Dede’nin Hatıraları -  Aşçı İbrahim Dede.