Mehmed Vahyîzâde

Mutasavvıf, şair (D. ?, İznik / Bursa – Ö. 1696, İstanbul). Halvetî şeyhlerindendir. Künyesi Ebû Abdullah Mehmed b. Ahmed el-İznikî. Şiirlerinde Hilmî mahlâsını kullandı. İlköğrenimini memleketinde, yükseköğrenimini İstanbul’da tamamladı. Tasavvufî eğitimini Nûreddinzâde’den aldı. Ömrünün sonlarına doğru Üsküdar Atikvalde Darülhadisinde muhaddis (hadis bilgini) ve vaiz oldu. Mezarı Valideatik Camiindedir.

ESERLERİ:

Muğni’l-Lebîb Şerhi, Şerhu Meşârik-i Şerîf, Şerhu Ebyâti Miftâhi’l-Ulûm, İşârâtü’l-Hâize li Şerhi Hallü’r-Râmize mine’l-Arûz, Bahrü’l-Kemâl.

KAYNAK: Bursalı Mehmed Tahir / Osmanlı Müellifleri I (1972), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).