Mehmed B. Abdüllatif Sînî
16. Yüzyıl hattatlarından. Hattatın imzası, Safa Camii’nin Kânunî devrine ait onarım kitabesinde yer almaktadır. Caminin taçkapı alınlığında pandantifler arasındaki kitabe, kabartma tekniğiyle beş satır halinde celî sülüs yazı türüyle yazılmıştır. Besmele ve infak hakkında âyet metni sonrasında yapının Kanunî Sultan Süleyman devrinde 938/1532 yılında Âmidli Hacı Hüseyin Ali bin Hacı Abdurrahman tarafından yine Âmidli mimar ve mühendis Ûstad Ahmed’e tamir ettirildiği yazılmıştır. Kitâbenin sonunda “Ketebehû el-abdü’d-daîf Mehmed bin Abdüllatîf Sînî” cümlesiyle hattatın imzası yer almaktadır. Bu imzaya göre hattatın adı Mehmed olup babasının ismi Abdüllatîf’tir. “Sînî” ifadesi, onun Lice’nin Sini (günümüzdeki ismi Oyuklu) Köyünden yani Diyarbakır civarından olduğunu göstermektedir. Kitâbe 938/1532 tarihinde yazıldığı için hattatın da Akkoyunlu devrinde yetişip XVI. asrın ilk yarısında Diyarbakır’da yaşadığı ve eser verdiği düşünülebilir.
Kitâbeye göre hattat, celî sülüs yazı türünde mâhirdir. Harfleri ve kelimeleri, terkip ve âhenklerine göre alttan yukarıya doğru ustaca yerleştirmiştir. Metindeki yoğunluğa rağmen harfler rahat ve okunabilir istif özelliğine sahiptir. Kompozisyona uygun olarak hareke ve nokta işaretlerine yer vermiştir. Yazıdaki bu özelliklerden hareketle caminin taçkapı alınlığındaki ve minberdeki celî sülüs kitâbelerin de aynı hattatın elinden çıktığı söylenebilir. Kitâbeler yazı tarihi ve hattatın isminin belirlenmesinin yanı sıra o dönemde mimar ve mühendis unvanlı Üstad Ahmed el-Âmidî’nin tespiti açısından da tarihi belge niteliğindedir.
KAYNAK: Prof. Dr. Abdülhamit Tüfekçiğlu / "Hattatlar" (İhsan Işık / Diyarbakır Ansiklopedisi, 2013), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (C. 12, 2015).
