Şair (D. 1877, Beyrut / Lübnan - Ö. 1926, Paris / Fransa). Mutasarrıflardan Köse Raif Paşa’nın kızı. Babasının görevi nedeniyle pek çok yeri gezmek zorunda kaldı, resmi okullarda okuma fırsatını bulamadı. Bu nedenle düzenli bir öğrenim görmedi. Gençlik yıllarında Fransızca ve müzik dersleri aldı. Mithat Paşa’nın arkadaşı olan babasının memurluğu dolayısıyla çeşitli vilayetlerde bulundu. Meşrutiyetten sonra Paris’e yerleşmiş ve üç eşinden ikincisi olan Şahabettin Süleyman’la da orada evlenmişti. Cenazesi Paris’ten İstanbul’a getirilerek Rumelihisar Mezarlığına gömüldü.
Şiirlerinde doğa sevgisi, hüzün ve çocuksu neşenin yanı sıra millî duygular da işlenmiştir. Rıza Tevfik Bölükbaşı etkisinde âşık tarzı şiirler de deneyen İhsan Raif’in şiirlerinde sevgili, erkek şairlerde olduğu gibi kadındır. Sanat açısından büyük bir başarı elde edemese bile şiirlerinde ince bir duyarlığı dile getirmiş olması nedeniyle dikkat çekici bulundu. Özellikle hece ölçüsüyle yazan ilk kadın şair olması yönüyle önemli bir şair kabul edildi. Şiirlerini Gözyaşları (1914) adlı tek kitabında topladı.
“İhsan Raif Hanım’ın ruhu şimdi Rumelihisarı mezarlığında sonsuz uykusunu uyurken bazen silkiniyor mu ve hilkatin elmas serptiği ebrulu semanın altında dinliyor mu durgunca denizin şiirini? Gözyaşları ise, sağ kalan kaç dostun gözlerinde kaldı acaba?... İhsan Raif hanımla hem ince bir şiir âlemi, hem eşsiz bir güzellik geçti bu dünyadan.” (Halit Fahri Ozansoy)
KAYNAKÇA: Halit Fahri Ozansoy / Edebiyatçılar Geçiyor (1967, s. 286, 287), Hüveylâ Coşkuntürk / İhsan Raif Hanım (1987), Bedihan Tamsöz / Osmanlıdan Günümüze Kadın Şairler (1994, s. 98-99), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), İbnülemin Mahmud Kemal İnal / Son Asır Türk Şairleri (c. II, 2000), TBE Ansiklopedisi (2001), Yağız Gönüler / Şiir varsa aşk, aşk varsa keder de vardır (arkakapak.com, erişim, 10.10.2016).
