Şair ve yazar (D. 1867, İstanbul - Ö. 21 Mart 1942, Beşiktaş / İstanbul). Gâve-i Mazlum, Gâve-i Zalim imzalarını da kullandı. Hüseyin Cahit Yalçın’ın ağabeyidir. İstanbul’da başladığı ilköğrenimini Balıkesir’de tamamladı. Beyazıt Rüştiyesinde (ortaokul) okudu. Tıbbıye Mektebini (1886) bitirdi. Midilli ve İstanbul’da bir süre hekimlik yaptıktan sonra Paris’e gitti. Uzmanlık stajını yaptığı Paris’ten dönüşünde Şam’da sıhhıye müfettişliği (1898-1908), Sıhhıye Meclisi üyeliği görevlerinde bulundu. Serbest hekimlik yaptı. Millî Mücadele yıllarında Anadolu’nun çeşitli yerlerinde, Cumhuriyet’ten sonra Devlet Deniz Yollarında hekim olarak çalıştı.
İlk yazısı Saadet gazetesinde (28 Şubat1886) çıkmıştı. Eski tarzda yazdığı şiirlerini ilk defa Tercüman-ı Hakikat gazetesinde yayımladı. Cenap Şahabettin ve Tevfik Fikret etkisinde yazdığı aşk ve kadın konulu lirik şiirleriyle tanındı. II. Meşrutiyet’ten (1908) sonra başta Kalem dergisi olmak üzere çeşitli mizah dergilerinde yazılar yazdı. Ayrıca sahne eserleri ve çevirileri vardır. Feriköy Mezarlığında toprağa verildi.
“Servet-i Fünûn şiirinin umumi hassasiyet ve tahayyül atmosferi içinde, bazan hayata dönmüş ve daha çok içine kapanıp marizleşmiş hafif bir lirizmin akislerini taşıyan bu şiirlerini, sonraları Lâne-i Melâl (1910) adı altında topladı. Şairliğinin bu döneminde onu, Cenâb’ı yakından takip ederken görüyoruz. İfade özellikleri bakımından bazan Fikret’i hatırlatmakla beraber, hadiseleri değerlendiriş ve duygulanış şekli bakımından, daha çok Cenâb’ın te’siri altındadır. Bu te’sir, Leyl-i Şitâ manzümesinde olduğu gibi, bazan çok açık bir şekil alır. Bu şiirlerin temalarında Servet-i Fünûn şiirinin umumi temalarından ayrılanlara rastlanmaz.” (Kenan Akyüz)
ESERLERİ:
ŞİİR: Lâne-i Melal (Melal Yuvası, 1910), Gâve Destanı (mizah şiirleri, 1923).
OYUN: Kirli Çamaşırlar (uyarlama, 1911), Çürük Temel (Fransızcadan uyarlama, 1915, İstanbul Şehir Tiyatrosunda oyn., 1916), Çifteli Mektuplar (1920), Kayseri Gülleri (uyarlama, Münir Nigar ile, 1920), Ahirette Bir Gün (manzum, heceyle, 1926), Tayyare (1927).
KAYNAK: Hakkı Tarık Us / Elli yıl Mecmuası (tsz), Efzayiş Suad Yalçın / Hüseyin Suad Yalçın ve Şiirleri (1949), İsmail Parlatır / “Hüseyin Suad Yalçın” (Türk Ansiklopedisi, c.33, fas.269, s. 390), TDE Ansiklopedisi (c. 8, 1976-98), Kenan Akyüz / Batı Tesirinde Türk Şiiri Antolojisi (1985), Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), TBE Ansiklopedisi (2001), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
