
Hüseyin Avni Paşa
Hüseyin Avni Paşa, 1874’te seraskerlik uhdesinde kalmak üzere sadaret (başbakanlık) makamına getirildiyse de bu makamda umut ettiği gibi uzun süre kalamadı. 1875’te sadrazamlıktan ve seraskerlikten azledilerek tekrar Aydın (İzmir) valiliğine gönderildi. Valilikten affını isteyerek tedavi olmak bahanesiyle Fransa’ya gitti. Oradan geçtiği Londra’da padişahın tahttan indirilmesi için görüşmeler yaptığı öne sürülmüştür.
Yurda dönüşünde Konya valiliğine atanan Paşa, 1875 yılı içinde üçüncü kez seraskerliğe getirildi ise de kısa bir süre sonra tekrar azledilerek Bursa valiliğine gönderildi. 13 Mayıs 1876’da son olarak seraskerlik makamına getirilen Paşa, 30 Mayıs 1876’da Padişahı sözde suikasttan korumak bahanesiyle bir kısım Harbiye öğrencisini peşine takarak Dolmabahçe Sarayı’nı kuşatanlar arasında yer aldı ve Sultan Abdülaziz Han tahttan indirilerek Veliaht Murad Efendi, Sultan V. Murad Han sanıyla padişah yapıldı. Sultan Abdülaziz’i öldürten paşaların Mithat Paşa’nın Bayezid’teki konağında toplandıkları bir akşam, (kurmay) kolağası Hasan Bey (Çerkes Hasan) tarafından bu konağa yapılan saldırı sonucu öldürüldü. Çerkes Hasan’ın, kimi kaynaklara göre Sultan Abdülaziz’in kayınbiraderi olduğu öne sürülen ve padişahın intikamını almak amacıyla saldırdığı, kimilerine göre de özel bir garezle hareket eden bir kişi olduğu iddia edilmiştir. Hüseyin Avni Paşa’nın cenazesi ertesi günü Süleymaniye Camisi’nin yanındaki, dostu Ali Paşa’nın mezarının ayakucunda toprağa verildi. Yaralı olarak yakalanan Çerkes Hasan da ertesi gün Bayezid Meydanı’nda idam edildi.HAKKINDA: İsmail Hakkı Uzunçarşılı / “Kayserili Ahmet Paşa Hakkında İkinci Abdülhamid’in Bir Hatt-ı Hümâyûnu” (Belleten, Sayı-27, 1943), İbrahim Alâeddin Gövsa / Türk Meşhurları (1946), İbnülemin Mahmut Kemal İnal / Son Sadrâzamlar (c. 1, 1982), Rehber Ansiklopedisi (c. 7, s. 348, 2. bas. 1993-1994), İsmail Hakkı Uzunçarşılı / Midhat Paşa ve Yıldız Mahkemesi (Ankara, 2000), Yılmaz Öztuna / Bir Darbenin Anatomisi (2010), İsmail Hami Danişmend / İzahlı Osmanlı Târihi Kronolojisi (c. 4, s. 256, 2011).
Hüseyin Avni Paşa, 1874’te seraskerlik uhdesinde kalmak üzere sadaret (başbakanlık) makamına getirildiyse de bu makamda umut ettiği gibi uzun süre kalamadı. 1875’te sadrazamlıktan ve seraskerlikten azledilerek tekrar Aydın (İzmir) valiliğine gönderildi. Valilikten affını isteyerek tedavi olmak bahanesiyle Fransa’ya gitti. Oradan geçtiği Londra’da padişahın tahttan indirilmesi için görüşmeler yaptığı öne sürülmüştür.
Yurda dönüşünde Konya valiliğine atanan Paşa, 1875 yılı içinde üçüncü kez seraskerliğe getirildi ise de kısa bir süre sonra tekrar azledilerek Bursa valiliğine gönderildi. 13 Mayıs 1876’da son olarak seraskerlik makamına getirilen Paşa, 30 Mayıs 1876’da Padişahı sözde suikasttan korumak bahanesiyle bir kısım Harbiye öğrencisini peşine takarak Dolmabahçe Sarayı’nı kuşatanlar arasında yer aldı ve Sultan Abdülaziz Han tahttan indirilerek Veliaht Murad Efendi, Sultan V. Murad Han sanıyla padişah yapıldı. Sultan Abdülaziz’i öldürten paşaların Mithat Paşa’nın Bayezid’teki konağında toplandıkları bir akşam, (kurmay) kolağası Hasan Bey (Çerkes Hasan) tarafından bu konağa yapılan saldırı sonucu öldürüldü. Çerkes Hasan’ın, kimi kaynaklara göre Sultan Abdülaziz’in kayınbiraderi olduğu öne sürülen ve padişahın intikamını almak amacıyla saldırdığı, kimilerine göre de özel bir garezle hareket eden bir kişi olduğu iddia edilmiştir. Hüseyin Avni Paşa’nın cenazesi ertesi günü Süleymaniye Camisi’nin yanındaki, dostu Ali Paşa’nın mezarının ayakucunda toprağa verildi. Yaralı olarak yakalanan Çerkes Hasan da ertesi gün Bayezid Meydanı’nda idam edildi.HAKKINDA: İsmail Hakkı Uzunçarşılı / “Kayserili Ahmet Paşa Hakkında İkinci Abdülhamid’in Bir Hatt-ı Hümâyûnu” (Belleten, Sayı-27, 1943), İbrahim Alâeddin Gövsa / Türk Meşhurları (1946), İbnülemin Mahmut Kemal İnal / Son Sadrâzamlar (c. 1, 1982), Rehber Ansiklopedisi (c. 7, s. 348, 2. bas. 1993-1994), İsmail Hakkı Uzunçarşılı / Midhat Paşa ve Yıldız Mahkemesi (Ankara, 2000), Yılmaz Öztuna / Bir Darbenin Anatomisi (2010), İsmail Hami Danişmend / İzahlı Osmanlı Târihi Kronolojisi (c. 4, s. 256, 2011).










