Siyaset ve fikir adamı (D. 1944, Hadim ilçesi / Konya – Ö. 29 Ağustos 2004, Ankara). İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliği Bölümü mezunu. 1968-71 yılları arasında Türkiye Elektrik Kurumunda (TEK) elektrik yüksek mühendisi olarak çalıştı.
Öğrencilik yıllarından itibaren siyasetle ilgilendi. 1966’da İTÜ Elektrik Fakültesi Talebe Cemiyeti başkanlığına, 1967’de ise İTÜ Talebe Birliği başkanlığına seçildi. 1960’lı yıllarda yükselen devrimci gençlik mücadelesinin önderleri arasında yer aldı. Özel okulları protesto etmek için İstanbul’dan Ankara’ya kadar 441 kilometre yürüyen gençlik kitlesine öncülük edenlerden biri oldu. Amerikan 6. Filosunun Türk limanlarına gelişi sırasında gelişen anti-emperyalist gençlik hareketlerinin içinde yer aldı. Fikir Kulüpleri Federasyonu (FKF)’nun üyesi oldu. Bu oluşumun 1969’da Genel Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi. Türkiye İşçi-Köylü gazetesinde yazılar yazdı. ‘Millî Demokratik Devrim’ görüşünü savunan devrimcilerin bölünmesinde Proleter Devrimci Aydınlık (PDA) dergisi etrafında kaldı, derginin yazı kurulunda yer aldı. 1969’da kurulan Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisinin Merkez Komite üyesi oldu. 12 Mart 1971 askeri darbesinden sonra aranmaya başladı, aynı yılın Kasım ayında tutuklandı. Siyasal faaliyetleri nedeniyle açılan davalarda otuz yılı aşkın hapis cezasına çarptırıldı. Üç yıl hapiste kaldıktan sonra, 1974’te çıkarılan genel aftan yararlanarak tahliye oldu. 1974’en sonra Aydınlık, Halkın Sesi dergileri ile Aydınlık gazetesinde çalıştı. 1978’de Doğu Perinçek ve diğer arkadaşlarıyla birlikte Türkiye İşçi Köylü Partisinin kuruluşuna katılarak Başkanlık Kurulu üyesi oldu. 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra arandığı bir sırada arkadaşlarıyla birlikte Ufuklar dergisini çıkardı. Dergi on altı sayı çıktıktan sonra sıkıyönetim tarafından kapatıldı.
Hasan Yalçın, Ağustos 1982’de tutuklandı. Nisan 1986’ya kadar cezaevinde kaldı. Türkiye İşçi Köylü Partisi hakkında açılan davada yargılandı, Türk Ceza Yasasının 141. maddesinden sekiz yıl hapis cezası aldı, siyasi haklarından mahrum edildi. Cezasını çekip serbest kaldıktan sonra 2000’e Doğru dergisinde görev aldı. Bu derginin Ankara temsilciliğini yaptı. 1991’de 141. maddenin kaldırılması üzerine siyasi yasaklılık durumundan kurtuldu. Temmuz 1991’de yapılan Sosyalist Parti Genel Kurulunda bu Parti Merkez Komitesine seçildi. Son olarak bu partinin devamı niteliğindeki İşçi Partisi (İP)’nin genel başkan yardımcılığı görevini yürütüyordu.
ESERLERİ:
Dönekler (2003), Aydın Rantı (2004), Romanda Aydın Tipleri (2004), Neoliberal Sol (2005), 68’in Sırrı (2005), NGO’lar Küreselleşmenin Misyonerleri (2005), Devlet ve Ben (Selim Uslu adıyla).
KAYNAK: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Siyaset ve fikir adamı (D. 1944, Hadim ilçesi / Konya – Ö. 29 Ağustos 2004, Ankara). İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliği Bölümü mezunu. 1968-71 yılları arasında Türkiye Elektrik Kurumunda (TEK) elektrik yüksek mühendisi olarak çalıştı.
Öğrencilik yıllarından itibaren siyasetle ilgilendi. 1966’da İTÜ Elektrik Fakültesi Talebe Cemiyeti başkanlığına, 1967’de ise İTÜ Talebe Birliği başkanlığına seçildi. 1960’lı yıllarda yükselen devrimci gençlik mücadelesinin önderleri arasında yer aldı. Özel okulları protesto etmek için İstanbul’dan Ankara’ya kadar 441 kilometre yürüyen gençlik kitlesine öncülük edenlerden biri oldu. Amerikan 6. Filosunun Türk limanlarına gelişi sırasında gelişen anti-emperyalist gençlik hareketlerinin içinde yer aldı. Fikir Kulüpleri Federasyonu (FKF)’nun üyesi oldu. Bu oluşumun 1969’da Genel Yönetim Kurulu üyeliğine seçildi. Türkiye İşçi-Köylü gazetesinde yazılar yazdı. ‘Millî Demokratik Devrim’ görüşünü savunan devrimcilerin bölünmesinde Proleter Devrimci Aydınlık (PDA) dergisi etrafında kaldı, derginin yazı kurulunda yer aldı. 1969’da kurulan Türkiye İhtilalci İşçi Köylü Partisinin Merkez Komite üyesi oldu. 12 Mart 1971 askeri darbesinden sonra aranmaya başladı, aynı yılın Kasım ayında tutuklandı. Siyasal faaliyetleri nedeniyle açılan davalarda otuz yılı aşkın hapis cezasına çarptırıldı. Üç yıl hapiste kaldıktan sonra, 1974’te çıkarılan genel aftan yararlanarak tahliye oldu. 1974’en sonra Aydınlık, Halkın Sesi dergileri ile Aydınlık gazetesinde çalıştı. 1978’de Doğu Perinçek ve diğer arkadaşlarıyla birlikte Türkiye İşçi Köylü Partisinin kuruluşuna katılarak Başkanlık Kurulu üyesi oldu. 12 Eylül 1980 askeri darbesinden sonra arandığı bir sırada arkadaşlarıyla birlikte Ufuklar dergisini çıkardı. Dergi on altı sayı çıktıktan sonra sıkıyönetim tarafından kapatıldı.
Hasan Yalçın, Ağustos 1982’de tutuklandı. Nisan 1986’ya kadar cezaevinde kaldı. Türkiye İşçi Köylü Partisi hakkında açılan davada yargılandı, Türk Ceza Yasasının 141. maddesinden sekiz yıl hapis cezası aldı, siyasi haklarından mahrum edildi. Cezasını çekip serbest kaldıktan sonra 2000’e Doğru dergisinde görev aldı. Bu derginin Ankara temsilciliğini yaptı. 1991’de 141. maddenin kaldırılması üzerine siyasi yasaklılık durumundan kurtuldu. Temmuz 1991’de yapılan Sosyalist Parti Genel Kurulunda bu Parti Merkez Komitesine seçildi. Son olarak bu partinin devamı niteliğindeki İşçi Partisi (İP)’nin genel başkan yardımcılığı görevini yürütüyordu.
ESERLERİ:
Dönekler (2003), Aydın Rantı (2004), Romanda Aydın Tipleri (2004), Neoliberal Sol (2005), 68’in Sırrı (2005), NGO’lar Küreselleşmenin Misyonerleri (2005), Devlet ve Ben (Selim Uslu adıyla).
KAYNAK: İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
