Şair ve yazar (D. 1882, İzmir – Ö. ?). Rüştiye (ortaokul) ve idadî (lise) öğrenimi yaptıktan sonra, babasının müderris (hoca, öğretmen) olduğu Hacı Mehmet Ağa Camiî Medresesinde öğrenim görerek icazet (yeterlilik, diploma) aldı. Özel hocalardan Farsça öğrendi. Kemeraltı Camiînin kütüphane memurluğuna atandı. Yunanlıların Aydın’ı yaktıkları sırada eviyle birlikte eserleri de yandı. Şiir dışında astronomiyle ilgilendi. Sonradan yanan eserlerinin bir kısmının ilk çalışmalarını buldu. Fatiha’yı manzum olarak Türkçeye çevirdi ve bu eseri basıldı (1936).
ESERLERİ:
Mecmûa-yı Sinân-ı Safâ, Savnü’n-Nücûm ani’r-Rücûm, Zâdü’l-Maarif fî Cerâbi’l-Âkif, Hülâsatü’l-Edviye fî Lüvâseti’l-Ağdiye, Ref’ü’l-Eşkâl ani’l-Eşkâl.
KAYNAK: İbnülemin Mahmud Kemal İnal / Son Asır Türk Şairleri (c. I, 1999), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
