Eğitimci-yazar, çevirmen (D. 1864, İzmir – Ö. 1922). Asıl adı Abdülkadir. Hafız Abdülkadir İzmirî adıyla tanındı. İlk ve ortaokulu bitirdikten sonra müderris Hafız Abdullah Efendi’den icazetnâme aldı. İranlı ailelerin çocukları için açılan bir okula devam ederek Farsça öğrendi. 1892’de İzmir Merkez Şer’iye Mahkemesi kâtipliğine atandı. 1894-1908 arası İzmir İdadîsinde (Lisesinde) İlm-i Ahlâk ve Kavâid-i Osmanî dersleri verdi ve müdür yardımcılığı görevinde bulundu. Bazı kaynakların bildirdiğine göre liseye çevrilen bu okulda öğretmenliğe devam etti (1910) ve bir mescitte de imamlık görevinde bulundu. İran okulunda üç yıl Farsça ve Arapça okuttu, Hamidiye Sanayi Mektebinde iki yıl öğretmenlik yaptı. 1914 yılında kâtiplik görevinden azledildi. 1920’de görevine geri alınarak aynı yerde başkâtip olarak (1920) çalıştı.
ESERLERİ:
ARAŞTIRMA: Ömer Hayyâm ve Hasan Sabbâh ve Ebü’l-Kâsım’ın Misli Mesbûk Olmayan ve Mütalâaya Şâyân İbretâmiz Bir Tercüme-i Ahvâli (1901), Galebe-i Sultân-ı Aşk (1921).
ÇEVİRİ: Müntehab Bahâriye (Kâânî’den, 1886), Terbiye-i Nevresidegân (Molla Câmî’den, 1889), İlâveli Pendnâme Tercümesi (Molla Câmî’den, 1890), Dürerü’l mirâc (Molla Câmî’den, 1902).
HAKKINDA: Ömer Faruk Huyugüzel / İzmirli Fikir ve Sanat Adamları 1850-1950 (2000), TDOE –TDE Ansiklopedisi 2 (2002).
Eğitimci-yazar, çevirmen (D. 1864, İzmir – Ö. 1922). Asıl adı Abdülkadir. Hafız Abdülkadir İzmirî adıyla tanındı. İlk ve ortaokulu bitirdikten sonra müderris Hafız Abdullah Efendi’den icazetnâme aldı. İranlı ailelerin çocukları için açılan bir okula devam ederek Farsça öğrendi. 1892’de İzmir Merkez Şer’iye Mahkemesi kâtipliğine atandı. 1894-1908 arası İzmir İdadîsinde (Lisesinde) İlm-i Ahlâk ve Kavâid-i Osmanî dersleri verdi ve müdür yardımcılığı görevinde bulundu. Bazı kaynakların bildirdiğine göre liseye çevrilen bu okulda öğretmenliğe devam etti (1910) ve bir mescitte de imamlık görevinde bulundu. İran okulunda üç yıl Farsça ve Arapça okuttu, Hamidiye Sanayi Mektebinde iki yıl öğretmenlik yaptı. 1914 yılında kâtiplik görevinden azledildi. 1920’de görevine geri alınarak aynı yerde başkâtip olarak (1920) çalıştı.
ESERLERİ:
ARAŞTIRMA: Ömer Hayyâm ve Hasan Sabbâh ve Ebü’l-Kâsım’ın Misli Mesbûk Olmayan ve Mütalâaya Şâyân İbretâmiz Bir Tercüme-i Ahvâli (1901), Galebe-i Sultân-ı Aşk (1921).
ÇEVİRİ: Müntehab Bahâriye (Kâânî’den, 1886), Terbiye-i Nevresidegân (Molla Câmî’den, 1889), İlâveli Pendnâme Tercümesi (Molla Câmî’den, 1890), Dürerü’l mirâc (Molla Câmî’den, 1902).
HAKKINDA: Ömer Faruk Huyugüzel / İzmirli Fikir ve Sanat Adamları 1850-1950 (2000), TDOE –TDE Ansiklopedisi 2 (2002).
