Yazar. 1936, Fertek / Niğde doğumlu. Yazılarında asıl adı olan Tahir Fikri’yi de kullandı. İlkokulu Fertek’te bitirdi. Bir süre işçi olarak çalıştıktan sonra ortaokula başladıysa da bitiremedi. Hayatını yapı ustalığı yaparak sürdürdü. Hayatın zorluklarını anlatmak, yorumlamak gibi duygu ve düşünceler onu yazmaya yönlendirdi. Aslında onda yazma hevesini ilkokul öğretmeni Kemalettin Arıkan uyandırmıştı. 1959 yılında Ankara Özel İdare Müdürlüğüne memur olarak girdi. 1981 yılında buradan emekli oldu.
Ankara’da gecekondu yaşamı üzerine gözlemler yaptı ve bir gecekondu edinerek bu çok yönlü sosyal gerçeğin içinde yaşamayı seçti. Edindiği gözlem ve deneyimleri İshak adlı romanında anlattı. Konularını günlük hayattan alan yazar, hikâyelerini 1985 yılında yayımlamaya başladı. Devrik cümleler onun üslubunun bir parçasıdır. Yazılarında yeni sözcüklere, yerel sözcük ve deyimlere yer verir. Daha çok çocuk hikâyeleri yazan Balcı’nın, sosyal gerçekçilik akımına bağlı olduğu görülmektedir.
ESERLERİ:
HİKÂYE: Taşlı Tarla, Ham Yol, Ekmek Kapısı, Koca Ahmet, Aile Sevgisi (1988).
ROMAN: İshak.
DENEME: Serildi Onlar.
ÇOCUK KİTABI: Yaşlı At, Sarı Kuş, Ali ile Can, Yeşil Göl, Bayram Yeri, Kuş Yedi, Son Boya, Yüzen Köpek, Kuş Seli, Yeşil Dere, Yurt Özlemi.
KAYNAK: İsmail Özmel / Dünden Bugüne Niğdeli Şair ve Yazarlar (c. 2, 2001), TDOE-TDE Ansiklopedisi 2 (2002).Yazar. 1936, Fertek / Niğde doğumlu. Yazılarında asıl adı olan Tahir Fikri’yi de kullandı. İlkokulu Fertek’te bitirdi. Bir süre işçi olarak çalıştıktan sonra ortaokula başladıysa da bitiremedi. Hayatını yapı ustalığı yaparak sürdürdü. Hayatın zorluklarını anlatmak, yorumlamak gibi duygu ve düşünceler onu yazmaya yönlendirdi. Aslında onda yazma hevesini ilkokul öğretmeni Kemalettin Arıkan uyandırmıştı. 1959 yılında Ankara Özel İdare Müdürlüğüne memur olarak girdi. 1981 yılında buradan emekli oldu.
Ankara’da gecekondu yaşamı üzerine gözlemler yaptı ve bir gecekondu edinerek bu çok yönlü sosyal gerçeğin içinde yaşamayı seçti. Edindiği gözlem ve deneyimleri İshak adlı romanında anlattı. Konularını günlük hayattan alan yazar, hikâyelerini 1985 yılında yayımlamaya başladı. Devrik cümleler onun üslubunun bir parçasıdır. Yazılarında yeni sözcüklere, yerel sözcük ve deyimlere yer verir. Daha çok çocuk hikâyeleri yazan Balcı’nın, sosyal gerçekçilik akımına bağlı olduğu görülmektedir.
ESERLERİ:
HİKÂYE: Taşlı Tarla, Ham Yol, Ekmek Kapısı, Koca Ahmet, Aile Sevgisi (1988).
ROMAN: İshak.
DENEME: Serildi Onlar.
ÇOCUK KİTABI: Yaşlı At, Sarı Kuş, Ali ile Can, Yeşil Göl, Bayram Yeri, Kuş Yedi, Son Boya, Yüzen Köpek, Kuş Seli, Yeşil Dere, Yurt Özlemi.
KAYNAK: İsmail Özmel / Dünden Bugüne Niğdeli Şair ve Yazarlar (c. 2, 2001), TDOE-TDE Ansiklopedisi 2 (2002).
