Yazar (D. ?, İstanbul - Ö. 16 Mart 1583). Başdefterdar Çivizade Abdullah Çelebi’nin yanında özel öğrenim görerek yetişti. Sokullu Mehmet Paşa’nın özel kâtipliğinden sonra divan kâtipliğine, yine Sokullu’nun sır kâtipliğine getirildi. Nahçıvan ve Zigetvar seferlerine katıldı. Reisü’l-Küttap (1570), Nişancı (1573 ve 1581) olarak yönetimin üst kademelerinde görev aldı.
Nergisî ile birlikte en tanınmış Osmanlı münşîlerinden (nesir yazarı) olan Feridun Bey’in en ünlü eseri 1571’de III. Murad’a sunduğu Münşeâtü’s-Selâtin adlı iki ciltlik eseridir. 19. yüzyılda iki defa (1818-19, 1857-58) basılan eserin önemi, Osmanlı Devletinin kuruluşundan III. Murad’ın tahta çıktığı (1574) döneme kadar 600 resmî belgeyi toplamış olmasından ileri gelmektedir. Bu belgeler padişahlar adına yazılmış hatt-ı hümayunlar, fermanlar, bunların cevapları, resmî haberleşme yazışmalarından oluşmaktadır. Ayrıca eserin baş tarafında devletin üst düzey yöneticilerine, padişahlara, vezirlere, resmî yazılarda dikkat etmeleri gereken hususlarda değerli bilgiler yer almaktadır. Münşeâtü’s-Selâtin’in başlangıcında asıl konuya geçmeden önce Miftahu’l-Cennet başlıklı bir ahlâkî bölüm de bulunmaktadır.
HAKKINDA: Behçet Necatigil / Edebiyatımızda İsimler Sözlüğü (18. bas. 1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (6. bas. 1999).
