Emin Barın
Hattat, hekim (D. 2 Haziran 1913, Bolu - Ö. 29 Aralık 1987, İstanbul). Babası, hattat ve cilt uzmanı Hafız Efendi’dir. İlk ve ortaöğrenimini Bolu’da tamamladı. İstanbul Erkek Öğretmen Okulu’ndan (1932) ve Ankara Gazi Terbiye Enstitüsü Resim-İş Bölümü'nden (1936) mezun oldu. Kamil Akdik ve Necmeddin Okyay'dan hat dersleri aldı. Millî Eğitim Bakanlığı'nca açılan Avrupa matbaacılık ve klişecilik ihtisas imtihanını kazandı. İhtisasa gitmeden önce altı ay İstanbul Millî Eğitim Basımevi'nde staj yaptı. 1937'de hat ve cilt alanında uzmanlaşmak için Almanya'ya gitti. 1938'de Weimar'da (Almanya) Prof. Dorfner'in özel cilt okulunda bir yıl çalıştı. Leipzig'de Kitapçılık ve Matbaacılık Akademisi'ne girdi. Döndüğünde Millî Eğitim Basımevi'nde teknik büro şefi olarak göreve başladı (1943). Ertesi yıl Güzel Sanatlar Akademisi'nde yazı tasarımı (Latin harfleriyle) dersleri öğretim üyesi oldu. 1951'de Barın Cilt ve Yazı Atölyesi’ni, 1955'te akademi bünyesinde Dekoratif Sanatlar Bölümü'ne bağlı olarak bir yazı ve cilt atölyesi kurdu. 1983'te Mimar Sinan Üniversitesi Grafik Ana Sanat Dalı öğretim üyeliğinden emekli oldu. Daha sonra sözleşmeli olarak Geleneksel Türk El Sanatları Bölümü'nde hat, cilt restorasyonu derslerini devam ettirdi Vefatının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.
Latin alfabesiyle sayısız diploma, berat ve aralarında Anıtkabir'in yazılarının da bulunduğu birçok yazıt yazdı. Özellikle kûfi yazıda yeni yorumlarla yapıtlar verdi. Kûfiden başka celi divani yazı üzerine de çalıştı. Birçok eseri yurt içinde ve yurt dışında özel koleksiyonlarda, müzelerde sergilenen Barın’ın, çeşitli dergi ve kitaplarda makaleleri yayımlandı. Ayrıca çok sayıda milletlerarası konferans ve sempozyuma katılarak bildiri sundu, jüri üyeliği yaptı. Milletlerarası Hamburg Kitap Sergisi'nde Olimpiyat adlı kitabı ile cilt dalında (1938), Milletlerarası Brüksel Sergisi'nde Fâtih Divanı kitap cildi ile birincilik ödülünü (1958), Kültür Bakanlığı'nın şükran ödülünü (1983), Ya Rahîm adlı hat tasarımı ile Türkiye İş Bankası büyük ödülünü (1984) aldı.
BAŞLICA ESERLERİ:
İstanbul'un 500. fetih yılında şehrin önemli yerlerine konulan 10 adet büyük mermer kitâbe yazıları (1951), Anıtkabir'in bütün kitâbe yazıları (1952-1953), Yûnus Emre kabri yazıları (1955), Portekiz Gülbenkyan Müzesi'ndeki Türk-İslâm yazma eserlerinin restorasyonu (1968), İslâmâbâd'da (Pakistan) İslâm Konferansı ve Camii yazıları (1979), Samsun Çarşısı ve Çarşı Camii yazıları (1980).
KAYNAKÇA: Bolu İl Yıllığı (s. 251, 1968), Sezer Tansuğ / Emin Barın İçin (Sanat Çevresi, s. 62, s. 6, 1983), Şevket Rado / Türk Hattatları (s. 270, 1984), Büyük Larousse (c.3, s. 1320, 1986), Ana Britannica (c. 3, s. 333, 1987), Muammer Ülker / Türk Hat Sanatı (s. 45, 1987), İlhami Turan / Hat Sanatımızın Büyük Kaybı (Milliyet Sanat Dergisi, sy. 184, s. 13, 1988), İlhami Turan / TDV İslam Ansiklopedisi (c. 5, s. 70-71-72, 1992), İhsan Işık / Ünlü Sanatçılar (Türkiye Ünlüleri Ansiklopedisi, C. 5, 2013) - Encyclopedia of Turkey’s Famous People (2013).
