Şair ve yazar (D. 16 Haziran 1939, Tepeköy / İzmir – Ö. 19 Ocak 2010, İzmir). İlk ve ortaöğrenimini Ege’nin köy ve kasabalarında yaptı. Çanakkale Öğretmen Okulu, Gazi Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü mezunu. Dokuz yıl lise ve ortaokullarda yönetici ve öğretmen olarak, 1966’dan itibaren TRT’de programcı, sunucu, yönetmen ve yapımcı olarak çalıştı. TRT’de görev yaptığı dönemde bin beş yüz televizyon ve radyo programı hazırlayıp sundu. 1996’da emekliye ayrıldı ve çalışmalarını İzmir’de sürdürdü. 19 Ocak 2010 günü İzmir’de vefat etti. Cenazesi 20 Ocak 2010 günü İzmir Karşıyaka Bostanlı Beşikçioğlu Camii’nde ikindi vakti kılınan cenaze namazının ardından Doğançay Mezarlığında Sezgin’in cenazesi, Bostanlı Beşikçioğlu Camisi’nde ikindi vakti kılınan namazın ardından Doğançay Mezarlığı’na defnedildi.
İlk yazısı “Tekerlemeler”, Türk Dili dergisinde (1959) yayımlandı. Varlık, Gösteri, Oluşum gibi çeşitli sanat edebiyat dergilerinde ve Cumhuriyet, Milliyet, Yeni Yüzyıl, Radikal (1997-99) gazetelerinde yazıları, şiirleri, eleştirileri, röportajları, denemeleri yayımlandı. Şair Hüseyin Atabaş tarafından, “Hayatın şiirini arayan bir öykücü” olarak nitelendirildi. Son yıllarda Radikal gazetesinde haftalık “İzmir Esintileri” köşesini yazdı. 1971 Türk Dil Kurumu Dil Ödülünü, 1984 İzmir Kültür Sanat Vakfı Öykü Ödü-lünü, Berlin Film Festivalinde Çocuk Filmleri dalında en iyi yapım ödülünü, 1991 Yunus Nadi Röportaj Ödülünü, 1992 Damar Dergisi - Çankaya Belediyesi Öykü Ödülünü, 2002 Hasan Tahsin Gazetecilik Ödülünü aldı. Son Yazı adlı oyunuyla da Tiyatro ve TV Yazarları Derneğinin Oyun Yarışması Birincilik Ödülünü ve 2003’te İzmir’i Sevenler Platformu yarışmasında şiir birinciliğini kazandı.
“Geçmişin, insanın bugününü biçimlendirdiğini bilen ve bunu kullanan bir yazar var karşımızda. Sezgin öykülerini zamanın geniş açısında anlatıyor. Onda zaman, eskiden günümüze akan bir ırmaktır. Kendisine kalan şeyleri sürgit taşır durur. Geri dönüşler, eski acılar, kırgınlıklar, sevinçler ve coşkular zaman ırmağından çekilip, insanın iç dünyasını sarkıt ve dikitlerle büyülü bir havaya çeviriyor.” (Ayla Kutlu)
“Dinçer’in şiirinde, tema her zaman bir durumu içeriyor. Babasının ölümünden sonra yazdığı şiirinde, öznel duyarlığı aşmıştır. Ölümü değil, ölümden sonraki gerçek durumu yansıtıyor: ‘o sessiz bir ipekböceği sanılırdı / öldüğü gün / bir şey bırakmayınca ardında / ipekböceği olmadığı anlaşıldı / usta öldü / insanların sağlam basması için yere / inanırdı kunduralar üreten ellerine / çıplak ayaklar dolaşıyorsa şimdi yeryüzünde / herkes inanmalıdır bir emekçinin öldüğüne.’” (Vecihi Timuroğlu)
“‘Gözlerinde Mavi Kuşlar’, Dinçer Sezgin’in yayımlanan son öyküler kitabı. ‘‘Sokağa Çıkma Yasağı’’nda başlayan konu çeşitlemesi, daha bir toplumsallık kazanarak, ülke sorunları durağına ulaşıyor. İlk kitaptaki ‘‘kapalı devre’ ilişkiler, ayrıntılar- nasıl söylemeli- sokaktaki insanın günlük yaşamını, yönetim erkiyle ilişkilerini içine alarak varsıllaşıyor. Bu öykülerle, ilk iki kitaptaki pürüzsüz dilin, sağlam ve rahat anlatımın, başarılı kurgunun ustası Dinçer Sezgin’i yeniden bulu-yoruz. Bu öykülerde de onun ipek gibi söylemi, hüznün izleğinde yine sürüp gidiyor. Kimi öykülerinde fantastik söyleme aralanan kapı kapanıyor, yaşamın gerçekliğine açılan bir başka kapı çıkıyor önümüze. Bu kapıdan çıkıp yürüdüğümüz yol boyunca bir insan sıcaklığı kucaklıyor bizi.” (Hüseyin Atabaş)
ESERLERİ:
Öykü: İnsanların Ayak Sesleri (1959), Geçmişe Bakan Kadın (1991), Sokağa Çıkma Yasağı (1994), İzmir Esintileri (1994), Gözlerinde Mavi Kuşlar (1999), Kaveko (2005), Düş Kıyısında Beklemek (2005).
Çocuk Öyküsü:Çılgın Geliyor (1996), Bir Şişe Gözyaşı (2002), Düş Sokağı Çocukları (2004).
Şiir: Kanıma Güller Seren (1993), Bir Düştür Uyanışın (1999), Narfidem (2002).
Deneme: Kemanıma Güvercin Konsa (2002), İmam Bayıldı Nasıl Yapılır? (2004), Deneyememeler (2004).
Oyun: Geçen Yıl (1998).
KAYNAKÇA: Okan Yüksel / İzmirli Ozan Gazeteciler (1997), Mustafa Emre / Yalnızlık, Hüzün ve Coşku Yolculuklarının Yazarı Dinçer Sezgin - Hüseyin Atabaş / Yaşamın Şiirini Arayan Bir Öykücü - Remzi İnanç / Sevdanın ve Yaşamın Sanığı ve de Anlatıcısı - Osman Bolulu / İzmir Resimleri (Cumhuriyet Kitap, 13.5.1999), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), TBE Ansiklopedisi (2001), Ahmet Günbaş / Dinçer Sezgin Yeni Şiirlerini “Narfidem”de Topladı: Seslerden Bir Ses (Cumhuriyet Kitap, 21.2.2002), Emrah Altıok / Söyleşi (Kuzey Yıldızı, sayı: 3, 2002), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009), Dinçer Sezgin'i uğurladı (radikal.com.tr, 20.01.2010), Türkiye Yazarlar Birliği / Türkiye Kültür Sanat Yıllığı (2011).
