Coşkun KarabulutBu sayfa sizin mi?
Şair ve yazar. 1956, Sarıkamış / Kars doğumlu. İlk ve ortaöğrenimini Sarıkamış’ta tamamladı. Hacettepe Üniversitesi Sosyoloji Bölümü (1980) mezunu. Mersin, Adana, Fethiye ve Kuşadası’nda çeşitli bankalarda yöneticilik ve müdürlük yaparak emekliye ayrıldı. Emekli olduktan sonra bir süre Fethiye’de (Muğla) otel işletti. 2005-2014 yılları arasında Ölüdeniz (Fethiye / Muğla) Belediyesinde Sanatevi Müdürü olarak çalıştı, Ölüdeniz’i bir sanat beldesi yapmak için gayret gösterdi. Evli ve 3 çocuk babasıdır.
İlk şiiri, Mersin’de yayımlanan Senfoni dergisinde çıktı. Daha sonra şiirleri Şiir Defteri, Maki, İlkyaz, Tını, Lacivert, Aykırı Sanat, Söylem, İzmir İzmir, Edebiyat Güncesi, Afrodisyas Sanat, Turunç, Adana Çağdaş Yaşam, Karabük Tay ve Yaşam Sanat dergilerinde, yazıları ise Yeni Adana gazetesinde yayımlandı. Garip şiiri anlayışı doğrultusunda yazdığı ve espriye dayanan şiirleriyle dikkat çekti.
Vedat Yazıcı onun şiirleri için şöyle diyor:
“Şiire gülmece serpiştirmeyi başarıyor karabulut. Doğa güzelliklerinin ancak insanla bütünleştiğinde var olabileceğini belirttiği ‘doğaya’ sevimli sıcak bakışlar gönderip insan varlığının dönüşümünü işliyor.”
Doğayı, yaşamı, bireyi, sıcak dizeleriyle kucaklayıp gülmece öğeleriyle sarmalayan Coşkun Karabulut kitabında şiir çilesi içinde bulunduğunu belgeliyor, yeni açılımlara gideceğini muştuluyor.”
ESERLERİ:
ŞİİR: Taramak Gökyüzünü (1993), Bizim Olan Ne Var ki (1996), Aklımda Sen (2002), Çizgi (2007), Beni Zamansız Bırak (2010), Pılı Pırtı Şiirler (2012).
DENEME: Sözcükler de Ölür (2009), Kolay Görünen Zor: Şiir (2012), Söz Yalanı Sevmez (2017).
KAYNAKÇA: Vedat Yazıcı / Sözümüz Şairlerden Şiirlerden (1997), Ünal Şöhret Dirlik / Şiirlerde Fethiye (Antoloji, 2006, s. 83), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009).
Fotoğraflar
Şair ve yazar. 1956, Sarıkamış / Kars doğumlu. İlk ve ortaöğrenimini Sarıkamış’ta tamamladı. Hacettepe Üniversitesi Sosyoloji Bölümü (1980) mezunu. Mersin, Adana, Fethiye ve Kuşadası’nda çeşitli bankalarda yöneticilik ve müdürlük yaparak emekliye ayrıldı. Emekli olduktan sonra bir süre Fethiye’de (Muğla) otel işletti. 2005-2014 yılları arasında Ölüdeniz (Fethiye / Muğla) Belediyesinde Sanatevi Müdürü olarak çalıştı, Ölüdeniz’i bir sanat beldesi yapmak için gayret gösterdi. Evli ve 3 çocuk babasıdır.
İlk şiiri, Mersin’de yayımlanan Senfoni dergisinde çıktı. Daha sonra şiirleri Şiir Defteri, Maki, İlkyaz, Tını, Lacivert, Aykırı Sanat, Söylem, İzmir İzmir, Edebiyat Güncesi, Afrodisyas Sanat, Turunç, Adana Çağdaş Yaşam, Karabük Tay ve Yaşam Sanat dergilerinde, yazıları ise Yeni Adana gazetesinde yayımlandı. Garip şiiri anlayışı doğrultusunda yazdığı ve espriye dayanan şiirleriyle dikkat çekti.
Vedat Yazıcı onun şiirleri için şöyle diyor:
“Şiire gülmece serpiştirmeyi başarıyor karabulut. Doğa güzelliklerinin ancak insanla bütünleştiğinde var olabileceğini belirttiği ‘doğaya’ sevimli sıcak bakışlar gönderip insan varlığının dönüşümünü işliyor.”
Doğayı, yaşamı, bireyi, sıcak dizeleriyle kucaklayıp gülmece öğeleriyle sarmalayan Coşkun Karabulut kitabında şiir çilesi içinde bulunduğunu belgeliyor, yeni açılımlara gideceğini muştuluyor.”
ESERLERİ:
ŞİİR: Taramak Gökyüzünü (1993), Bizim Olan Ne Var ki (1996), Aklımda Sen (2002), Çizgi (2007), Beni Zamansız Bırak (2010), Pılı Pırtı Şiirler (2012).
DENEME: Sözcükler de Ölür (2009), Kolay Görünen Zor: Şiir (2012), Söz Yalanı Sevmez (2017).
KAYNAKÇA: Vedat Yazıcı / Sözümüz Şairlerden Şiirlerden (1997), Ünal Şöhret Dirlik / Şiirlerde Fethiye (Antoloji, 2006, s. 83), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009).
