Cem Dilçin
Dil ve edebiyat araştırmacısı, akademisyen, Türk Dili ve Edebiyattı Profesörü, yazar (D. 18 Ekim 1942, Çankırı – Ö. 1 Kasım 2013, Ankara). Edebiyat araştırmacısı Dehri Dilçin’in oğlu. İlk ve ortaöğrenimini Ankara’da bitirdi. Ankara Üniversitesi DTCF Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1970) mezunu.
Önce aynı bölüme Türkçe ve kompozisyon okutmanı olarak girdi, sonra Osmanlı Paleografyası okutmanı olarak Tarih Bölümüne geçti. Yüksek lisans tezi: “Rûhi Divânı-Kasideler”. 1981 yılında asistan olarak Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Kürsüsüne atandı. 1984’te doktorasını tamamladı.
Tez konusu: “Hoca Mes’ ud, Süheyl ü Nevbahar, İnceleme-Metin-Sözlük”.
1987’de yardımcı doçentliğe, 1996’da doçentliğe, daha sonra da profesörlüğe yükseldi. 1961-95 yılları arasında dönem dönem Türk Dil Kurumu sözlük çalışmalarına katıldı.
Makale ve manzumeleri Türkoloji Dergisi, Dil ve Tarih -Coğrafya Fakültesi Dergisi, Journal of Turkish Studies / Türklük Bilgisi Araştırmaları (ABD), Türk Dili, Osmanlı Araştırmaları dergileri ile Ömer Asım Aksoy Armağanı (1978) gibi ortak kitaplarda yayımlandı. MEB Türk Ansiklopedisi’ne maddeler yazdı.
ESERLERİ:
Araştırma-İnceleme: Örneklerle Türk Şiir Bilgisi (1983), Mes’ud bin Ahmed, Süheyl ü Nevbahar - İnceleme-Metin-Sözlük (1991), Studies on Fuzulî’s Divan/Fuzulî Divanı Üzerine Notlar (2001).
Sözlük:Yeni Tarama Sözlüğü (1983).
KAYNAKÇA: TBE Ansiklopedisi (2001), İhsan Işık / Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009), Türkiye Yazarlar Birliği / Türkiye Kültür Sanat Yıllığı (2014).
Dil ve edebiyat araştırmacısı, akademisyen, Türk Dili ve Edebiyattı Profesörü, yazar (D. 18 Ekim 1942, Çankırı – Ö. 1 Kasım 2013, Ankara). Edebiyat araştırmacısı Dehri Dilçin’in oğlu. İlk ve ortaöğrenimini Ankara’da bitirdi. Ankara Üniversitesi DTCF Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü (1970) mezunu.
Önce aynı bölüme Türkçe ve kompozisyon okutmanı olarak girdi, sonra Osmanlı Paleografyası okutmanı olarak Tarih Bölümüne geçti. Yüksek lisans tezi: “Rûhi Divânı-Kasideler”. 1981 yılında asistan olarak Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Eski Türk Edebiyatı Kürsüsüne atandı. 1984’te doktorasını tamamladı.
Tez konusu: “Hoca Mes’ ud, Süheyl ü Nevbahar, İnceleme-Metin-Sözlük”.
1987’de yardımcı doçentliğe, 1996’da doçentliğe, daha sonra da profesörlüğe yükseldi. 1961-95 yılları arasında dönem dönem Türk Dil Kurumu sözlük çalışmalarına katıldı.
Makale ve manzumeleri Türkoloji Dergisi, Dil ve Tarih -Coğrafya Fakültesi Dergisi, Journal of Turkish Studies / Türklük Bilgisi Araştırmaları (ABD), Türk Dili, Osmanlı Araştırmaları dergileri ile Ömer Asım Aksoy Armağanı (1978) gibi ortak kitaplarda yayımlandı. MEB Türk Ansiklopedisi’ne maddeler yazdı.
ESERLERİ:
Araştırma-İnceleme: Örneklerle Türk Şiir Bilgisi (1983), Mes’ud bin Ahmed, Süheyl ü Nevbahar - İnceleme-Metin-Sözlük (1991), Studies on Fuzulî’s Divan/Fuzulî Divanı Üzerine Notlar (2001).
Sözlük:Yeni Tarama Sözlüğü (1983).
KAYNAKÇA: TBE Ansiklopedisi (2001), İhsan Işık / Türkiye Yazarlar Ansiklopedisi (2001, 2004) – Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2007, 2009), Türkiye Yazarlar Birliği / Türkiye Kültür Sanat Yıllığı (2014).
