Şair. 1949, Bitlis doğumlu. İlkokuldan sonraki öğrenimlerini İstanbul’da tamamladı. İstanbul Turizm ve Otelcilik Okulu mezunudur. 1975 yılında Hollanda’ya yerleşti. Bu ülkede iki yıl serbest gazetecilik yaptıktan sonra Amsterdam ve Den Haag Sosyal Bilimler Akademisinde öğrenim gördü ve eğitmen olarak çeşitli kuruluşlarda çalıştı. Haarlem şehrinde Yetişkinler Eğitim Merkezinde Hollanda dili ve toplum dersleri verdi.
Şiirleri Türkiye’de Yeni Adımlar, Varlık, Çağıltı, Temmuz, Yeni Sanat gibi çeşitli dergilerde; yurtdışında ise Hollanda Kentering’te Hollandaca olarak, ayrıca bazı şiirleri İngilizce ve Fransızcaya çevrilerek İngiltere, Fransa ve Belçika’da da yayımlandı. İnsanım Ben (1990) adlı bir şiir kitabı vardır.
“Şiiri buruk bir tadla içine işliyor insanın. Doğayla bütünleşerek sarıp-sarmalıyor insanı.” (Güngör Gençay)
“Şiirlerinden çok şiir tutkusunu, olduğu gibi yalansız çabasını, gayretini sevdim. İnsanlar ölüp gidiyor; şiirler, şarkılar hep kalıyor. Ölenlerden kalanlara ölümsüz sanatsal yarınlara selam olsun Herkes Birdal Özunan gibi şiir sevseydi hayat şiirsiz bir muharebe olmazdı.” (Ayhan Hünalp)
KAYNAK: Birdal Özunan / İnsanım Ben (1990), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
