Bürokrat, şair (D. ?, Diyarbakır- Ö. 1834). Asıl adı Ebubekir'dir. Diyarbakır'ın tanınmış Şeyhzâdeler ailesindendir. Bu aileden birçok değerli şair, fikir ve devlet adamı yetişmiştir. Bekrî'nin doğum tarihi belli olmadığı gibi hayatı hakkında da geniş bir bilgiye sahip değiliz. Yalnız, Şeyhzâdeler ailesi ile Vali Behram Paşa'yla aralarının açılması yüzünden 1818 senesinde şehrin muhasara edildiği ve bir yıl kadar süren mücadeleler sonunda galebenin Vali tarafında kalması üzerine Bekrî'nin de, firar ederek Maraş’a gittiği bilinmektedir.
Ebubekir bey, o sıralarda Maraş kaymakamı olan Fevzi Paşa'nın iltifatına mazhar olmuş, paşanın 1822'de vefatı üzerine Muş muhafızı Emin Paşa'nın himayesine girmiş ve iki sene sonra Mısır'a gitmiş, orada Diyarbakırlı Sadullah Said'in delaletiyle Mehmed Ali Paşa'nın iltifatlarına mazhar olmuştur. Paşa'nın yardımı ile Hacca gitmiş, bir sene kadar Medine'de kalmış ve bu arada Şeyhzâdeler ailesi affedildiğinden İstanbul'a gitmiştir.
Bekrî, Diyarbakır'a döndüğünde, Şeyhzâde Mehmed Bey, Diyarbakır Mütesellimliğine (vali vekilliği) tayin olunmuştu. Kendisi de şehrin yönetiminde Mehmed Bey'e yardımcı oldu, bir süre sonra (H. 1250/M. 1834) vefat etti.
Mürettep divanı olmayan Bekrî'nin, şiirleri çeşitli mecmualarda gazelleri, kasideleri, tahmisleri bir divançe teşkil edebilecek çoklukta olup, derlenmeyi beklemektedir.
KAYNAK: TŞA, Şevket Beysanoğlu / Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları (2. bas. 1996, c. 1, s. 286-289), İhsan Işık / Diyarbakır Ansiklopedisi (2013) - Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (C. 12, 2015).
