Şair. 1962, Şanlıurfa doğumlu. Şanlıurfa Belediyesinde işçi olarak çalıştı. Şiirleri Harran, Düş Çınarı, Ay Vakti, Kırağı, Seyir, Yankı, Sahabe, Mektup Gençlik, Anzılha ve Sızıntı gibi çeşitli dergilerde; Vahdet, Vakit (Akit), Selâm, Millî Gazete, Türkiye, Güneydoğu ve Hizmet gazeteleri ile güldestelerde yayımlandı. Bazı şiirleri bestelendi, yarışmalarda çeşitli derece ve ödüller aldı. Şiirlerinin bir bölümünü Ateşin Düştüğü Yerden (2003) adlı kitabında topladı.
“Tümü hece ve gazel tarzında yazılmış şiirlerinde güçlü bir söyleyişe sahip olan Urfalı’nın beslendiği kaynak deyebiliriz ki, hayatının dip notlarıdır. Acı, hüzün, keder ve ızdırabın hakim olduğu şiirlerde her şeye rağmen coşkun bir söyleyiş hakimdir. Şiirinin gücünü yaratılışından alan şairin hece ile yazdığı şiirlerinde daha çok Osmanlıca kelimeler göze çarpar. Aslında şairin bu kelimeleri kullanması günümüz Türkçesi içinde bir handikap gibi görünse de gerçekte Urfalı’nın şiirlerinin olmazsa olmazıdır. Çünkü şair, şiir ve müziğinde gazelin etkin olduğu ‘Ateşin Düştüğü Yer’de doğmuştur. Urfalı şairlerin beslendiği bir Nabi geleneği vardır. Ve Urfalı bu gelenekten fazlasıyla faydalanmıştır.” (Mehmet Kurtoğlu)
KAYNAK: Misbah Hicri / Ateşin Düştüğü Yerden (Urfa İçin Hizmet gazetesi, 14.7.2003), Hanifi Düşmez / Ateşin Düştüğü Yerden (GAP Gündemi Gazetesi, 10-16.9.2003), Abdurrahman Karakaş / Urfamızın Çağdaş Nabi’si Bekir Urfalı (Röportaj; GAP Gündemi Gazetesi, 10-16.9.2003), Mehmet Kurtoğlu / Ateşin Düştüğü Mazlum Bir Yürek (GAP Gündemi Gazetesi, 18.12.2004), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Şair. 1962, Şanlıurfa doğumlu. Şanlıurfa Belediyesinde işçi olarak çalıştı. Şiirleri Harran, Düş Çınarı, Ay Vakti, Kırağı, Seyir, Yankı, Sahabe, Mektup Gençlik, Anzılha ve Sızıntı gibi çeşitli dergilerde; Vahdet, Vakit (Akit), Selâm, Millî Gazete, Türkiye, Güneydoğu ve Hizmet gazeteleri ile güldestelerde yayımlandı. Bazı şiirleri bestelendi, yarışmalarda çeşitli derece ve ödüller aldı. Şiirlerinin bir bölümünü Ateşin Düştüğü Yerden (2003) adlı kitabında topladı.
“Tümü hece ve gazel tarzında yazılmış şiirlerinde güçlü bir söyleyişe sahip olan Urfalı’nın beslendiği kaynak deyebiliriz ki, hayatının dip notlarıdır. Acı, hüzün, keder ve ızdırabın hakim olduğu şiirlerde her şeye rağmen coşkun bir söyleyiş hakimdir. Şiirinin gücünü yaratılışından alan şairin hece ile yazdığı şiirlerinde daha çok Osmanlıca kelimeler göze çarpar. Aslında şairin bu kelimeleri kullanması günümüz Türkçesi içinde bir handikap gibi görünse de gerçekte Urfalı’nın şiirlerinin olmazsa olmazıdır. Çünkü şair, şiir ve müziğinde gazelin etkin olduğu ‘Ateşin Düştüğü Yer’de doğmuştur. Urfalı şairlerin beslendiği bir Nabi geleneği vardır. Ve Urfalı bu gelenekten fazlasıyla faydalanmıştır.” (Mehmet Kurtoğlu)
KAYNAK: Misbah Hicri / Ateşin Düştüğü Yerden (Urfa İçin Hizmet gazetesi, 14.7.2003), Hanifi Düşmez / Ateşin Düştüğü Yerden (GAP Gündemi Gazetesi, 10-16.9.2003), Abdurrahman Karakaş / Urfamızın Çağdaş Nabi’si Bekir Urfalı (Röportaj; GAP Gündemi Gazetesi, 10-16.9.2003), Mehmet Kurtoğlu / Ateşin Düştüğü Mazlum Bir Yürek (GAP Gündemi Gazetesi, 18.12.2004), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
