
Barış Erdoğan (Mersinli)Bu sayfa sizin mi?
Şair, Ressam. 1956, Anamur / Mersin doğumlu. İlk, orta ve lise öğrenimini memleketinde tamamlayan şair; İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesini ve Çapa Yüksek Öğretmen Okulunu bitirdi. Şairler tanıdı, şiirler ezberledi, hep şiir yazdı. Çeşitli okullarda ve dershanelerde edebiyat öğretmenliği yaparken bir yandan da hayatın fotoğrafını çekti, yağlı boya resimler yaptı.
İlk şiirlerini, öykülerini, eleştirilerini ve aforizmalarını üniversite yıllarında (1978) arkadaşlarıyla çıkardığı “Sanatta Kalem” dergisinde yayımlandı. Milliyet Sanat’ın genç şairlere çağrısına “Özgeçmiş” şiiriyle cevap verdi. Yine 80’li yıllarda Oluşum dergisinde denemeler ve eleştiriler yazdı.
Köylerinin gazete okuyan tek adamı olan babasından dinlediği efsaneler, masallar ve öyküler ileriki yıllarda yazacağı şiirlerinin birer parçası olacaktı.
Özşiir akımına bağlılığı şairin şiirlerini geç yayımlamasına neden oldu. Aldığı edebiyat ve şiir eğitiminin etkisiyle bazen klasik tarzda, bazen halk şiiri tarzında; ama en çok da İkinci Yeninin devamı olan serbest nazım tarzında şiirler yazdı. Şiir yazmak onun için “ruh doyurma” seanslarıydı sanki. Bir arkadaşının ısrarıyla kitap yayımlamaya karar verdi.
“Koca bir sarayın kapısını açmak için küçük bir anahtar yeter; ama küçük bir şiirin kapısını açmak içinse koca anahtar sözcükler gerekir.” diyen şair, şiirlerinde zengin sözcük hazinesini, deyimleri ve edebi sanatları büyük bir ustalıkla kullandı.
Toplumdan ve toplumsal olaylardan kendini hiçbir zaman soyutlamayan şair, toplum vicdanında derin yaralar açan olaylar karşısında duyarsız kalmadı. Kimi zaman Gezi Olaylarının içinde yer alırken, kimi zaman maden göçüklerinde yaşadı şiirleriyle…
Türkçeyi büyük bir ustalıkla kullanan şair, daha çok serbest şiir tarzında yazsa da, şiirin ayrılmaz parçası olan uyağa ve öz Türkçeye bağlıdır.
“Zeymuran” isimli şiir kitabıyla 2014 yılı Cemal Süreya Şiir Ödülünü paylaşan Barış Erdoğan; asıl amacının tek dizeyle, hatta tek sözcükle şiir yaratmak olduğunu söyler. Şiirlerine göz atıldığı zaman Yunus’la başlayan, Fuzuli ve Nedim’le devam eden, Yahya Kemal ve Ahmet Haşim çizgisinde yürüyen, 1950 sonrası şiirinde yıkanan bir şair kimliğiyle görünür.
Şiir Kitapları:
Kuş Kıyamet (2011), Şiir Cin/ayetleri (2012), Simurgname (2013), Zeymuran (2014), Nuşirevan (2016), Teşbih Taneleri (2017).
KAYNAKÇA: Nurten Bengi Aksoy / İkinci Yeninin İzinde Akdeniz Mavili Bir Şair Barış Erdoğan (listelist.com, 15 Şubat 2015), Barış Erdoğan kitapları (kitabinabak.com, kitapyurdu.com vd., 16.05.2019).
Fotoğraflar
Şair, Ressam. 1956, Anamur / Mersin doğumlu. İlk, orta ve lise öğrenimini memleketinde tamamlayan şair; İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesini ve Çapa Yüksek Öğretmen Okulunu bitirdi. Şairler tanıdı, şiirler ezberledi, hep şiir yazdı. Çeşitli okullarda ve dershanelerde edebiyat öğretmenliği yaparken bir yandan da hayatın fotoğrafını çekti, yağlı boya resimler yaptı.
İlk şiirlerini, öykülerini, eleştirilerini ve aforizmalarını üniversite yıllarında (1978) arkadaşlarıyla çıkardığı “Sanatta Kalem” dergisinde yayımlandı. Milliyet Sanat’ın genç şairlere çağrısına “Özgeçmiş” şiiriyle cevap verdi. Yine 80’li yıllarda Oluşum dergisinde denemeler ve eleştiriler yazdı.
Köylerinin gazete okuyan tek adamı olan babasından dinlediği efsaneler, masallar ve öyküler ileriki yıllarda yazacağı şiirlerinin birer parçası olacaktı.
Özşiir akımına bağlılığı şairin şiirlerini geç yayımlamasına neden oldu. Aldığı edebiyat ve şiir eğitiminin etkisiyle bazen klasik tarzda, bazen halk şiiri tarzında; ama en çok da İkinci Yeninin devamı olan serbest nazım tarzında şiirler yazdı. Şiir yazmak onun için “ruh doyurma” seanslarıydı sanki. Bir arkadaşının ısrarıyla kitap yayımlamaya karar verdi.
“Koca bir sarayın kapısını açmak için küçük bir anahtar yeter; ama küçük bir şiirin kapısını açmak içinse koca anahtar sözcükler gerekir.” diyen şair, şiirlerinde zengin sözcük hazinesini, deyimleri ve edebi sanatları büyük bir ustalıkla kullandı.
Toplumdan ve toplumsal olaylardan kendini hiçbir zaman soyutlamayan şair, toplum vicdanında derin yaralar açan olaylar karşısında duyarsız kalmadı. Kimi zaman Gezi Olaylarının içinde yer alırken, kimi zaman maden göçüklerinde yaşadı şiirleriyle…
Türkçeyi büyük bir ustalıkla kullanan şair, daha çok serbest şiir tarzında yazsa da, şiirin ayrılmaz parçası olan uyağa ve öz Türkçeye bağlıdır.
“Zeymuran” isimli şiir kitabıyla 2014 yılı Cemal Süreya Şiir Ödülünü paylaşan Barış Erdoğan; asıl amacının tek dizeyle, hatta tek sözcükle şiir yaratmak olduğunu söyler. Şiirlerine göz atıldığı zaman Yunus’la başlayan, Fuzuli ve Nedim’le devam eden, Yahya Kemal ve Ahmet Haşim çizgisinde yürüyen, 1950 sonrası şiirinde yıkanan bir şair kimliğiyle görünür.
Şiir Kitapları:
Kuş Kıyamet (2011), Şiir Cin/ayetleri (2012), Simurgname (2013), Zeymuran (2014), Nuşirevan (2016), Teşbih Taneleri (2017).
KAYNAKÇA: Nurten Bengi Aksoy / İkinci Yeninin İzinde Akdeniz Mavili Bir Şair Barış Erdoğan (listelist.com, 15 Şubat 2015), Barış Erdoğan kitapları (kitabinabak.com, kitapyurdu.com vd., 16.05.2019).







