Şair. 1941, Erzincan doğumlu. İlköğrenimini Erzincan’da yaptı. Ortaöğrenimini memleketinde başlayıp İstanbul’da bitirdi. Akşam Sanat Okuluna devam ederek nakış, dikiş dersleri aldı. Aile dostları olan Orhan Şaik Gökyay’ın teşvikiyle ilk şiiri Erguvan dergisinde çıktı. 1986’da Bahaettin Karakoç’un çıkardığı Dolunay adlı dergide devamlı olarak yazdı. Memleket, tabiat, insan sevgisiyle yoğrulmuş olan Akdemir, coşkun, millî duygulu hamasî şiirleriyle tanındı.
Şiirleri, başta Türk Edebiyatı, Güneysu, Türk Dili, Külliye, Seviye, Çağrı, Karınca, Yesevî , Öner Sanat, Ayaz, T. Uzunoluk, Tarla, Tepe Edebiyat, Şardağı, Defne gibi sanat edebiyat dergilerinde yayımlandı. Düzyazıları da Türk Edebiyatı, Çağrı, Karçiçeği, Külliye dergilerinde yer aldı. 1997’den itibaren dört yıl Türk Edebiyatı Vakfı Kadıköy Şubesinde aktif hizmette bulundu. Yurtiçi ve yurtdışı şiir antolojilerinde şiirleri yayımlandı, 2003 “Kocaali” konulu şiir yarışmasında birincilik ödülü aldı.
“Şair bu yeni kitabında eğer tabiri caiz ise, kendine has bir dil ile karşımıza çıkıyor. Bir başka deyişle, bu dil, hepimizin konuştuğu ve yazdığı bir dile benzemiyor ve yalnız şairin kendine has bir dil gibi görünüyor. Sözümü açıklayayım. Bu, anlaşılmaz ve kullanılmaz bir dil değildir ama şairin şiirlerini okudukça bizde şöyle bir hayal uyanıyor. Demek ki bu dil ile de güzel şiirler yazılabilir. İşte, bir bakıma bunu şairin şiirlerinde dikkati çeken bir çok özelliklerden biri de sayabiliriz. Bu dili anlamamız için, yüzyıllar sonra, bir sihirbaz kadın elimize bir kitap tutuşturuyor.” (Orhan Şaik Gökyay)
ESERLERİ (Şiir):
Vurgun Yürekler Adına (1991), Islak Çimen Kokusu (1995), Özlemin Yeşil Durağı (2002).
HAKKINDA: Orhan Şaik Gökyay / Islak Çimen Kokusu önsözü (1995), Ayhan İnal / Şair Aysen Akdemir ve Yeni Kitabı (Karınca, Mayıs 1996), Sedat Umran (Yaba Edebiyat, Ocak-Şubat 2004), Halistin Kukul (Çağrı, sayı. 537, Ağustos 2004).
