
Asım ÖztürkBu sayfa sizin mi?
Şair. 15 Kasım 1950, Selendi / Manisa doğumlu. İlk ve ortaokulu Selendi’de bitirdi. Manisa Lisesinde başladığı öğrenimini Salihli Lisesinde tamamladı. Buca Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü (1978) mezunu. 1973’ten itibaren İzmir Ticaret Odası, İzmir Rafinerisi, İş Bankası, Ege Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulunda çalıştı. 1986’dan itibaren İzmir’de kırtasiyecilik yaptı. İzmir’de Küçücük, Dönem, Ortaklaşa, Yanıt dergilerini çıkaranlar arasında yer aldı. Ozan Yayınlarını kurdu.
İlk şiiri 1964 yılında Güneş (Salihli) gazetesinde, diğer ürünleri çeşitli dergilerde yer aldı. 1972’de Demokrat İzmir gazetesinde sanat sayfası hazırladı. Şiirleri Almancaya çevrildi. Düşümdeki Alevle ile Vedat Güler Şiir Yarışmasında mansiyon, Yaprak Yorgunları ile de Hümanist Enternasyonal Şiir Ödülünü, Gitmelerin Güzüyle adlı kitabıyla 2000 yılı M. Sunullah Arısoy Şiir Emek Ödülünü kazandı. Türkiye Yazarlar Sendikası, Edebiyatçılar Derneği üyesidir.
“Asım Öztürk’ün şiiri öykülemeye dayanır. Öykünün değişmeyen kahramanıdır. Gerektikçe bir çocuğa, bir gence, bir sevgiliye yaptığı göndermeler ortak bir ses olup kendine döner...bölümler uzun tümceler gibi algılansa da, şiirsel geçişlerin öne çıktığı, taptaze imgelerin lirizme berraklık kattığı görülür. Bütünlüğü fazlasıyla önemser. Şiirin tek dizesi üstünde durmaya çalıştıkça bir sonraki dizeye kayarsınız.” (Ahmet Günbaş)
ESERLERİ (Şiir):
Üretmenin Nar Çiçeği (1978), Mavi Bir Sancıda (1982), Acının Irmakları (1985), Yağmur Kapıları (1986), Irmağın Gözü (1987), Aydınlık Budanırken (1988), Petrol Tomurcuğu (1989), Sarsılan Karanlık (1990), Düşümdeki Alevle (1991), Yaprak Yorgunları (1992), Körlüğü Konuşmak (1993), Yosun Tutmuyor Yaram (1994, aynı adla 1998’de Seçmeler), Sensiz Bir Yüzle Yaşamak (1996), Kendi Sesimin Sesi (1997), Eylül Tüneği (1999), Gitmelerin Güzü (2000), Taylar İçiyor Gölgemi (2001), Ten Odası (2002), Hiçlikler (2003), Acıyı Renk Sandım (2005).
KAYNAK: Hakkı Avan / Vadiden Geçip Giden Taylar (Gediz, Şubat 1995), Vedat Yazıcı / Sözümüz Şairlerden Şiirlerden (1997), Vitrindekiler (Cumhuriyet Kitap, 9.7.1998), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), TBE Ansiklopedisi (c. 2, 2001), Ahmet Günbaş / Akan Bir Hüznün Şiiri: Taylar İçiyor Gölgemi (Düşlük, Ocak 2002), Hakkı Avan / Yosun Tutmuyor Yaram (Gediz, Ocak 2002), Ruşen Hakkı / Şiir Dolu Yaşam (Özgür Kocaeli, 16.11.2003) - Acıyı Renk Sandım (Özgür Kocaeli, 30.1.2005), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).
Fotoğraflar
Şair. 15 Kasım 1950, Selendi / Manisa doğumlu. İlk ve ortaokulu Selendi’de bitirdi. Manisa Lisesinde başladığı öğrenimini Salihli Lisesinde tamamladı. Buca Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü (1978) mezunu. 1973’ten itibaren İzmir Ticaret Odası, İzmir Rafinerisi, İş Bankası, Ege Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulunda çalıştı. 1986’dan itibaren İzmir’de kırtasiyecilik yaptı. İzmir’de Küçücük, Dönem, Ortaklaşa, Yanıt dergilerini çıkaranlar arasında yer aldı. Ozan Yayınlarını kurdu.
İlk şiiri 1964 yılında Güneş (Salihli) gazetesinde, diğer ürünleri çeşitli dergilerde yer aldı. 1972’de Demokrat İzmir gazetesinde sanat sayfası hazırladı. Şiirleri Almancaya çevrildi. Düşümdeki Alevle ile Vedat Güler Şiir Yarışmasında mansiyon, Yaprak Yorgunları ile de Hümanist Enternasyonal Şiir Ödülünü, Gitmelerin Güzüyle adlı kitabıyla 2000 yılı M. Sunullah Arısoy Şiir Emek Ödülünü kazandı. Türkiye Yazarlar Sendikası, Edebiyatçılar Derneği üyesidir.
“Asım Öztürk’ün şiiri öykülemeye dayanır. Öykünün değişmeyen kahramanıdır. Gerektikçe bir çocuğa, bir gence, bir sevgiliye yaptığı göndermeler ortak bir ses olup kendine döner...bölümler uzun tümceler gibi algılansa da, şiirsel geçişlerin öne çıktığı, taptaze imgelerin lirizme berraklık kattığı görülür. Bütünlüğü fazlasıyla önemser. Şiirin tek dizesi üstünde durmaya çalıştıkça bir sonraki dizeye kayarsınız.” (Ahmet Günbaş)
ESERLERİ (Şiir):
Üretmenin Nar Çiçeği (1978), Mavi Bir Sancıda (1982), Acının Irmakları (1985), Yağmur Kapıları (1986), Irmağın Gözü (1987), Aydınlık Budanırken (1988), Petrol Tomurcuğu (1989), Sarsılan Karanlık (1990), Düşümdeki Alevle (1991), Yaprak Yorgunları (1992), Körlüğü Konuşmak (1993), Yosun Tutmuyor Yaram (1994, aynı adla 1998’de Seçmeler), Sensiz Bir Yüzle Yaşamak (1996), Kendi Sesimin Sesi (1997), Eylül Tüneği (1999), Gitmelerin Güzü (2000), Taylar İçiyor Gölgemi (2001), Ten Odası (2002), Hiçlikler (2003), Acıyı Renk Sandım (2005).
KAYNAK: Hakkı Avan / Vadiden Geçip Giden Taylar (Gediz, Şubat 1995), Vedat Yazıcı / Sözümüz Şairlerden Şiirlerden (1997), Vitrindekiler (Cumhuriyet Kitap, 9.7.1998), Şükran Kurdakul / Şairler ve Yazarlar Sözlüğü (gen. 6. bas. 1999), TBE Ansiklopedisi (c. 2, 2001), Ahmet Günbaş / Akan Bir Hüznün Şiiri: Taylar İçiyor Gölgemi (Düşlük, Ocak 2002), Hakkı Avan / Yosun Tutmuyor Yaram (Gediz, Ocak 2002), Ruşen Hakkı / Şiir Dolu Yaşam (Özgür Kocaeli, 16.11.2003) - Acıyı Renk Sandım (Özgür Kocaeli, 30.1.2005), İhsan Işık / Resimli ve Metin Örnekli Türkiye Edebiyatçılar ve Kültür Adamları Ansiklopedisi (2. bas., 2009).










