Halk ozanı (D.1908, Eskikarahisar köyü / Ulaş / Sivas. Ö. ?). Resmi bir öğrenim görmedi. Geçimini gezginci ticaret ve çerçilikle kazandı. Soyu Erzincanlı Terzi Baba’ya kadar uzanmaktadır. Şiirde, Darendeli Hulusi Efendi’yi üstad edindi. Âşıklık badesini Niyazi-i Mısrî‘nin elinden içmesi nedeniyle şiirlerinde bir süre Mısrî mahlasını kullandı. Sivas merkezine yerleştikten sonra İhramcızâde’ye bağlanarak tasavvufi şiirler söylemeye yöneldi. Hoş sohbeti ve şifahî kültürü dolayısıyla çevresinde çok sevilip sayılmıştır.
Şiirleri Minhacî, Emsalî, Kertmeli Meslekî gibi şairlerin şiir anlayışı doğrultusunda, sık sık dini konulara değinmiş olsa da şiirlerindeki hakim tema dünyanın geçiciliğidir. Şiirleri Ali Şahin Canozan tarafından 1994 yılında Âşık Seyyid Yalçın’ın Hayat Hikâyesi ve Şiirleri aslı kitapta toplandı.
HAKKINDA: Alim Yıldız / Sivaslı Şairler Antolojisi (2003).
